Portugal renuncia al AVE desde Galicia y Madrid

El gobierno de Portugal hace definitiva la muerte de los proyectos del AVE. Si bien el tren entre Vigo y Oporto venía siendo cuestionado desde hace ya tiempo, no parecía peligrar la conexión para el eje Madrid-Lisboa.

Las maltrechas finanzas públicas lusas terminan siendo el principal escollo. Y eso que para la línea Vigo-Oporto la UE había reservado, a través de un fondo para proyectos transfronterizos, un montante que cubría la cuarta parte de la inversión global. 

Tanto el alcalde de Vigo, Abel Caballero, como el presidente de Galicia, Núñez Feijoo; han declarado su deseo que el tren con Portugal reciba las inversiones necesarias para su puesta a punto y modernización. En este sentido cabe resaltar que Núñez Feijoo acepte la idea de que ya no se acometa el tren de alta velocidad. Desde la Xunta ya no se habla, por tanto, del AVE Vigo-Porto sinó del tren Vigo-Porto.

GALICIA: AVE non sei pero LAV seguro que si

O Porriño en busca de bandeira e máis novo escudo

Segundo informa o Faro de Vigo, no Porriño se van a por en marcha as xestións oportunas para dotar á corporación dun escudo e dunha bandeira de xeito definitivo e oficial. Isto é así porque os emblemas utilizados polas anteriores corporacións nunca chegaron a ser aprobados polos organismos correspondentes da Xunta de Galicia e, polo tanto, a súa utilización somentes se pode calificar coma oficiosa.

Se mirades na nosa páxina de facebook poderedes visualizar unha galería de escudos compartida por xentileza de Quico Paz Antón dende o seu perfil. Nela se poden observar algúns dos escudos utilizados polo concello do Porriño dende o século XIX. Claro que para iso tedes que suscribirvos a nosa páxina, sempre e cando teñades perfil personal en facebook..., que xa vai sendo hora!

O goberno de Vigo oponse a cofinanciación do novo transporte público, a última necedade da nosa clase política

Alguén debería explicarlle os políticos de Vigo (e a moitos dos seus habitantes) que a futura lei que regulará o área metropolitana se fai precisamente para mancomunar servizos que se consideran de interese conxunto.

Dito doutro xeito. O mecanismo legal polo que a cidade olívica poderá por fin presumir de ser capital de algo, gañando competencias e incrementando a súa participación nos fondos do estado; non lle pode sair gratis se da relación entre a cidade e o resto dos concellos integrantes falamos.

Efectivamente, un servizo tan relacionado coa dinámica metropolitana coma é o transporte público e a súa promoción creando e subvencionando un billete intermodal; non ten sentido que non conte coa participación financeira daquel municipio que se erixe coma lider dese espazo metropolitano.

O plan de transporte metropolitano da Xunta de Galicia ten previsto que a cofinanciación do billete, grazas a cal os trasbordos lle sairán gratis o usuario, sexa dun 20% para os concellos, asumindo a propia Xunta o restante 80%. Dende o concello de Vigo din que a colaboración cos urbanos de VITRASA xa resulta dabondo e que non pretenden financiar ningún servizo que non beneficie directamente ós seus cidadáns.

Unha cidade se pode beneficiar moito dun sistema de transporte público eficiente, tanto coma os residentes de fora da mesma. Se imos a enfrontar tan gratuítamente os intereses da propia cidade dos que poidan ter as vilas, será mellor que no Porriño e Mos (municipios con grande actividade laboral externa) replantexemos se queremos seguir adiante coa lei do área metropolitana. Ou estamos todos dentro, ou todos fora. Nada de medias tintas. Urxe unha reacción dos alcaldes.

A remodelación do transporte de liña para este ano mesmo

Precisamente tras os últimos apuntes sobre o pouco apoio que está a levar o transporte público na nosa terra, acontece unha boa nova. Xa temos escrito acerca do plan de transporte metropolitano, unha cuestión que ven da anterior Xunta de Galicia. A boa nova ten que ver cun impulso a esta iniciativa.

Estes días, nos paneis luminosos das paradas de autobús no centro do Porriño, o goberno municipal acaba de publicar una información escueta pero concisa: "proximamente novo directorio de autocares".

Este anuncio coincide co relanzamento da actual Xunta ó citado plan de transporte metropolitano, o cal compre lembrar que contempla o billete único para trasbordos, a implantación de importantes descontos cunha tarxeta moedeiro e a mellora de frecuencias e rutas de interese.

Precisamente o director de mobilidade, Miguel Rodriguez Bugarín, reuniuse fai pouco con representantes dos concellos interesados da zona de Vigo co gallo de que o plan entre en funcionamento antes de finalizar o presente ano. Así se informa dende a páxina web do propio plan.

Moaña alerta que la ampliación de Rande tendrá un «efecto embudo»

Nova reunión dos concellos da mancomunidade de Vigo sobre o transporte metropolitano.

O director xeral de mobilidade da Xunta de Galicia reuniuse onte en Santiago con representantes dos concellos da mancomunidade de Vigo. Tamén estaban convidados Cangas e Moaña, máis estes deron plantón ó director xeral.

A finalidade e os obxectivos do plan de transporte metropolitano manteñen a filosofía do anterior goberno da Xunta. Integración de tarifas e zonificación, ampliación da oferta en corredores de interese e melloras acerca dos puntos de intercambio de pasaxeiros.

A reducción no prezo do billete verá dad por unha cofinanciación entre os concellos interesados e máis a Xunta. O compromiso dende o goberno galego é que a finais deste ano se poña a rodar o plan de transporte.

Dende o seixo, a contracrónica.

Neste país existen iniciativas sinxelas de por en marcha pero enfrascadas en procesos políticos, ben por desidia da clase gobernante, ou ben por ausencia dunha forte masa crítica na sociedade. O certo é que a mellora do transporte de liña, que ven perdendo ano tras ano competitividade fronte o transporte en vehículo privado, xa é unha cuestión da que se falaba cando Feixoo era conselleiro de política territorial.

Resulta necesario impulsar ó transporte metropolitano. É a única alternativa eficiente para desconxestionar as cidades, reducir a siniestralidade nas estradas e reducir a dependencia dos combustibles fósiles. Ademáis de ofrecer unha alternativa para que non queira andar co coche as voltas.

Pero máis alá da boa nova que suporía unha mellora sustancial neste modo de transporte, non podemos evitar facer unha referencia (non nos cansaremos) ó tren de cercanías. Moito máis eficiente e cómodo, é adecuado para áreas de maior densidade de poboación.

A pelota tamén anda no tellado da Xunta de Galicia, pois xa está a suvbencionar determinadas liñas deficitarias da oferta de rexionais renfe, cando podería impulsar un transporte dende as cidades de Vigo e Pontevedra cara os polígonos industriais do Porriño, onde traballan milleiros de persoas, por poñer un exemplo.

As suvbencións ó transporte público.

Acaba de sair unha nova acerca do modelo de suvbencións ós servizos que oferta Renfe en Galicia, máis a perspectiva que ten a operadora para cando se abra o mercado á competencia. Segun parece ser, a maioría das liñas están suvbencionadas por ser estas deficitarias, ou dito doutro xeito, se non o estivesen Renfe non prestaría estes servizos.

Existe un interese social para que a xente use o transporte público. Disminución da conxestión nas estradas, reducción de accidentes nas mesmas, menor consumo de combustibles e reducción da contaminación, dar servizo a capas da sociedade que non dispoñen de transporte alternativo..., ademáis de que en moitos casos poida ser un medio máis rápido e cómodo.

Todos eses beneficios somentes se conseguen se os diferentes servizos captan un número de ususarios elevado, pero moitas veces non resulta atractivo e a xente non usa o transporte colectivo. Un exemplo o supón a liña Vigo-Ourense con tres conexións diarias, máis de dúas horas de viaxe e un custe do billete que supera o gasto en combustible pola autovía.

Este tipo de servizos que non son ni máis rápidos nin máis cómodos que a estrada, lle supoñen a Renfe un negocio pola vía das suvbencións, sen conseguires este sistema aqueles beneficios antes mencionados.

Paréceme ben suvbencionar, sempre e cando se demostre que a compañía se esforza por captar usuarios, cousa que non sucede. Se non podes competir en tempo, podes facelo en custe e frecuencias. Neste caso, se vendendo por baixo do custe medio acaparas un nivel elevado de usuarios, pois vale, doutro xeito o mellor seria non gastar os cartos de todos. E lembremos que o custe medio depende en gran medida do propio número de usuarios.

Cercanías, Abel Caballero y Xunta. ¿Que hay de lo nuestro?

A día de hoy tenemos pleno conocimiento de que la nueva estación de ferrocarril de Vigo vendrá incorporada con un hotelito de veinte plantas, unas galerías comerciales y un supermajo periscopio para proyectar imágenes de la ría sobre los andenes. Y esto es todo lo que sabemos de su utilidad como estación de pasajeros: que tendrá andenes.

Según el alcalde de Vigo, Abel Caballero, la posibilidad de que esta tenga acceso directo a la autopista y acoja además una nueva estación de autobuses (cosas necesarias a juicio de cualquiera), es algo de lo que se hablará cuando la Xunta ponga dinero encima de la mesa. Bravo señor alcalde. La Xunta pasa del tema y usted como primer ciudadano de Vigo y su mancomunidad se lava las manos. Repito, bravo, lo importante será el hotel entonces.

Intermodalidad, reducción de la congestión en las ciudades, menos dependencia de los combustibles fósiles..., los políticos se recrean permanentemenete en conceptos como estos, olvidando que su función es la de unos poner presupuesto y otros exigir plazos para la consecución de tales objetivos. Te llames alcalde o te llames Xunta.

Impresentable parece el hecho de que las nueva estación no tenga acceso a la plataforma convencional, para así facilitar el trasbordo desde el tren de cercanías al AVE. Según parece la estación que están construyendo en Guixar ya no será provisional y los usuarios de un futuro servicio de cercanías tendrán que hacer la pateada entre el Arenal y Urzaiz para realizar trasbordos. Todo por recuperar la actual vía Teis-Chapela para hacer una senda verde y quedar guay con algunos de sus electores.





Del coche oficial al vuelo charter, del vuelo charter al taxi, del taxi al coche oficial...

Viva la intermodalidad señor Caballero!

Cuestión de integración, señores do Club Financiero de Vigo.

Escribo este articulo a propósito dun comentario feito na entrada que precede a esta mesma, comentario no que se apunta a posibilidade, segundo o seu autor, moito máis oportuna de unir Mos con Porriño en troques dunha absorción de Vigo.

Esa absorción plantexada ten un interés específico: coma levan anos intentando que a cidade chegue os trescentos mil censados, cifra clave para recibir maiores recursos do estado, absorver Mos levaríanos a conseguir tal obxetivo pola vía rápida.

Os 20 mil censados tamén son unha cifra clave para recibir maiores suvbencións do estado, polo tanto unha fusión entre Mos e o Porriño nos levaría a que os recursos fiscais recibidos fosen maiores que a suma dos dous concellos por separado. E do que estaremos todos seguros é que esa maior financiación sería mellor aproveitada para Mos que a pretendida polos señores de Vigo.

Unha progresiva unión entre os concellos de O Porriño e Mos (a cal podería comenzar cunha mancomunidade para logo ires cara unha verdadeira integración administrativa) resultaría nun concello de 35 mil habitantes, cunha extensión similar ó termo municipal de Ponteareas. Un novo concello cunha dinámica económica e social que hoxe en día xa é unha realidade (cantas familias teñen xente no Porriño e Mos a partes iguais ou cantos residentes do Porriño traballan en Mos ou viceversa).

Esa dinámica sempre foi propiciada por un espazo xeográfico moi concreto que ten ó casco urbán precisamente no centro do hipotético, chamémoslle, Concello da Louriña. Aviso para recelosos mosenses: Iso non implicaría que Dornelas deixase de seguir sendo Dornelas, Tameiga deixase de seguir sendo Tameiga, ou que o Pazo de Mos deixase de estar en Mos para trasladar as súas pedras, por exemplo, á parroquia de Budiño.

En cambio, o propio pazo tería 18 mil propietarios maís. Namentres, o Faro de Budiño ou o polígono das Gándaras e maís o espazo natural a carón do mesmo, estarían a gañar 15 mil propietarios máis. Moitos dos problemas urbanísticos do Porriño e Mos van realmente collidos da man os uns cos outros (autovías, paso a nivel, LAV, solo industrial), e as políticas de emprego ou de promoción empresarial se poderían afrontar dun xeito conxunto. Estes e máis outros frentes pasarían a ter 35 mil implicados e isto sempre nos levaría a un resultado moito máis beneficioso para todos.

Nova "lei do auga" posibilita o fin do canon municipal e a xestión autonómica das depuradoras.

A Xunta de Galicia acaba de redactar un anteproxecto de "lei do auga", co obxetivo de reorientar o tema hidrográfico na nosa comunidade. Por unha banda, a xestión das depuradoras de augas residuais, hoxe en día competencia dos concellos, pasará á administración autonómica; se así o consideran os concellos en cuestión. Por outro lado, a tarifa fixa do canon municipal desaparece para imprantar unha nova de tipo progresivo, na que pague máis o fogar que consuma máis metros cúbicos de auga.

As consecuencias que pode ter esta lei na nosa comarca son evidentes. A depuradora de Guillarei leva tres anos esperando para entrar en funcionamento, os concellos e a Xunta non se poñen dacordo nos termos de financiación e deseño do consorcio que debería xestionar a infraestructura. A convocatoria dun concurso público, coma salvavidas namentres as partes non se poñan dacordo, podería ser definitivo se os concellos afectados polas concas do Río Louro e do Río Caselas finalmente acceden a cesión da xestión da depuradora á Xunta.

Fixemos unha enquisa sobre este tema a través do noso enderezo en facebook, unha experiencia alternativa que esperemos anime á xente a opinar sobre un tema importante para todos.

A xestión da depuradora sae a concurso público.

Despois duns cantos meses de demora, a Xunta de Galicia acaba de anunciar un concurso público para a adxudicación da xestión da depuradora de Guillarei por catro millóns de Euros.

Esta futura concesión terá duración determinada, pois a idea inicial para administrar e xestionar a infrestructura era a de poñela baixo un consorcio formado polos catro municipios interesados (Mos, O Porriño, Tui e Salceda de Caselas); polo tanto cando os alcaldes e a Xunta se poñan dacordo na forma e no fondo de tal consorcio, procederá finiquitar á citada concesión que agora sae a concurso público.

Compre dicir que xa pasaron tres anos dende que as obras foron rematadas, tempo no que nin tan sequera se chegou acordo ningún entre as diferentes administracións, especialmente no tema da financiación e da tributación para cada concello. Agora, a opción dunha empresa concesionaria pode resultar na definitiva na práctica se os concellos e maila Xunta seguen se chegar a ningún acordo.

O Louro. Merda no cauce e nos despachos

A ver se é certo, señor Blanco.

Non é preciso que sexa hoxe, nen mañá, pero de non ter que esperar ás próximas eleccións quedaríamos satisfeitos. E de paso poderíase incluir, señor Blanco, a liña Vigo-Ourense, esa que é a única electrificada de toda Galicia e que tamén é a única que non ten un tren de proximidade a conservar.

Nunca existiu tal servizo por estes lares (ou si, pero xa non nos acordamos), a pesares de ser unha das zonas máis densas de Galicia, cinturón da chamada area metropolitana de Vigo e de destacable puxanza industrial.

Polo tanto solicito o señor ministro que inclúa a Vigo-Ourense nesa operación tan rariña, na que se intenta transferir a competencia dunha rede ferroviaria dende o estado a unha comunidade autónoma debido a que RENFE (empresa de propiedade estatal) non lle peta ofertar cercanías na nosa querida terra. Cousas da política, ou dos políticos.

Tarde si, mal e arrastro esperemos que non.

O recén estreado goberno da Xunta parece que lle vai a dar un impulso definitivo á creación do tan manido ente administrativo do área metropolitana de Vigo, administración que precisa dunha lei de carácter autonómico para poder ter sustento normativo.

Sen embargo Vigo é, de facto, un área metropolitana en potencia, pero somentes en potencia. A cidade olívica, de trescentos mil habitantes, encabeza unha conurbación que vai ó norte coa capital provincial e coa península do Morrazo. Ademáis nó sur aséntase o cinturón industrial e o nó de comunicacións terrestre máis sinificativo da provincia. Isto último sabémolo moi ben na Louriña.

Dicía somentes un área metropolitana en potencia, e que nin tan sequera somos capaces de poñernos dacordo entre catro municipios para por en funcionamento unha depuradora que leva dous anos construida e que xa foi pagada pola UE. Ou porque o concello de Vigo segue a mostrar as súas reticencias (logo do desplante do seu rexedor) para cofinanciar con Cangas e Moaña a rebaixa dos billetes do transporte de ría.

E que o dun área metropolitana vai precisamente diso, de promover e xestionar infraestructuras e servizos en común, pero habida conta da torpeza que se promulga neste senso por estes lares, non sei se un ente administrativo máis a engadir ás anacrónicas deputacións vai a ser un arranxo ou un novo atranco para que os políticos sigan pelexando e os cidadáns pagando as liortas.

Novos tempos, novos pulos. A ver que pasa outra vez.

Nunha entrevista a La Voz de Galicia, o novo director xeral de mobilidade (hasta agora Dirección Xeral de Transportes) apunta que o cambio de nome do seu departamente vai moito máis aló que unha simple cuestión superficial.

O enxeñeiro Miguel Rodriguez Bugarín, quen exerce na Universidade da Coruña é un experto en materia ferroviaria. Como tal indicou a imposibilidade de que se cumpran os prazos do 2012 para o AVE galego. Tamén comprometeuse co cambio dos usos do transporte en Galicia, favorecendo a oferta dun transporte público de calidade e barato, conectando as principais estacións AVE con liñas de autobús.

Do que non soltou prenda todavía foi do futuro das nosas carreteiras e da implantación dos servizos de cercanías nos entornos das cidades. Aínda que si remarcou a consolidada idea dos custes sociais que supón unha elevada carreterización da mobilidade, isto nunha comunidade autónoma que ten a estrada como medio vertebrador case indispensable.

Esperaremos atentamente o que vaia saíndo dende un departamento que sempre deu un aspecto case esotérico, dominado por forzas moi alleas ó cidadán en xeral.


Entrevista 1

Entrevista 2

Y este país sigue siendo así.

Los que hayan leido las últimas noticias aparecidas sobre la salida sur del AVE, esto es hacia Porto, habrán podido encontrar que algunas son contradictorias. Por un lado las autoridades gallegas y españolas siguen ralentizando el proceso con nuevas propuestas de trazado, aún cuando ya se habían dado pasos con estudios tecnicos, que su pasta nos cuestan a todos, y ciertos avances administrativos.

Por el otro están las autoridades europeas, implacables. Pero justas. Hace pocos meses advirtieron del plazo necesario para el inicio de las obras como condición necesaria para que la UE entrara en la financiación del proyecto. Ahora parece que el inicio de tales menesteres se comienza a salir del plazo. Como si no fuera con nosotros el hecho.

Es increible. En Portugal, tras mucho llorarles a este lado del río y como ya se ha indicado en este blog, ya tienen trazados alternativos con márgenes de afección, estudios de rentabilidad y la financiación comunitaria asegurada. En fin, la octava potencia económica dicen.

xD

Novo impulso a alternativa de Mondariz para ires a Ourense en AVE

Os peritos e enxeñeiros galegos, a través do seu órgano colexiado, acaban de solicitar ó flamante presidente da Xunta, Alberto Nuñez Feijoo, que atenda a súa demanda no tema da variante do AVE entre Vigo e Ourense. O traballo feito, xa fai algún tempo, polo enxeñeiro Xosé Carlos Fernandez Diaz acerca da maior conveniencia de construir unha liña por Mondariz en troques da que se ten pensada por Cercedo ó norte da cidade de Pontevedra supón o sustento desta petición.

A diferencia fundamental entre as dúas alternativas consiste en que a manexada polo Ministerio de Fomento resulta menos custosa porque aproveita unha parte dos xa proxectados tramos do eixo atlántico e do eixo Santiago-Ourense. Nembargantes as prestacións da nova alternativa superan enormemente aquela opción e, tendo en conta que o impacto ambiental sería similar nos dous proxectos, sería máis beneficioso invertir un 16% máis na construcción da liña por Mondariz.

Pola súa banda o sindicato UXT de Vigo, moi activo en temas relacionados coas comunicacións, xa se posicionou a favor da variante de Cercedo debido a que esta posibilitará, según din eles, unha maior frecuencia de trens para a cidade olívica aunque a liña implique facer máis quilómetros, menor velocidade e polo tanto ter un servicio con menos prestacións.

Preto de tres Euros e medio

Tres Euros e medio, ese é o custe por persoa que tivo o servizo regular entre Vigo e Moaña pola ría no ano 2008. Segundo os datos de pasaxeiros facilitados pola empresa e manexados pola Xunta, esa sería a referencia para cubrir coas suvbencións a diferencia entre o prezo de un Euro por viaxe no billete simple e o citado custe por usuario.

A primeira pregunta a facer é: ¿Interesa o transporte de ría tendo en conta as alternativas existentes por estrada, xa en autobús, xa en vehículo propio? De ser afirmativa a resposta, deberíamos ter claro que a demanda efectiva dun servizo vai en función do custe e da calidade do mesmo. Deste xeito se ofertas un servizo económicamente accesible e de calidade, é posible que o volumen de usuarios que consigas axude a rebaixar o custe unitario moi por debaixo deses tres Euros e medio.

Pola mesma banda se analizamos o progresivo desmantelamento do número de servizos entre Vigo e Moaña, mailo encarecemento dos billetes tanto na liña con Moaña coma na de Cangas; poderemos encontrar unha explicación ó baixo volume de usuarios dos últimos anos.

¿Porque as culpas son da Xunta? Pois polo xeito de facer as cousas. Sabemos que neste país os empresarios cando oen campás de cartos públicos enseguida se volven deficitarios. Deberíamos esixir que se aclaren se o modelo do transporte colectivo en Galicia vai a ser un modelo de explotación privada ou pública. Non a medias. Moito convenio de apoio ás empresas para que logo che metan un pau no cú.

A ver que pasa de aquí en diante no tema do autobús metropolitano e das cercanías ferroviarias. Veremos que nos mostra ese futuro goberno de austeridade do Sr. Feijoo. Na nosa comarca temos dúas estacións de ferrocaril de pasaxeiros, unha de mercadorías e nos atravesan dúas estradas nacionais...

Más de 1500 personas exigen en Moaña que continúe el transporte de ría

Lo que no puede ser

Siempre sucede igual. Cada vez que toca cambio de partido en el gobierno, nos sobreviene una desbandada. Bien porque los entrantes ya tienen a los suyos frotándose las manos, bien porque los salientes no quieren compartir ni en pintura trabajo con los primeros.

Pero lo cierto es que el pueblo vota a sus representantes políticos, no al aparato administrativo y gestor que se haya por debajo de los primeros.

Es totalmente entendible que haya una serie de movimientos, sobre todo en cargos de máxima dirección, incluso más allá del nivel de un ministro o un director general. Pero que se mueva todo un cuerpo de profesionales me parece bastante inentendible, desde un punto de vista funcional, claro está. Porque desde un punto de vista partidista ya sabemos como funciona la cosa.

Aquí la cuestión no es explicar el porque de las cosas, sino darnos cuenta de como fallan estas. Lo que es inviolable es que si eres contable de profesión, el activo ha de ser igual al pasivo, ya tengas carnet rojo, verde o azul. Así que mientras no descuadres los balances de la administración de turno, pues no veo razones para que te sustituyan por otro.

Miren lo que sucede en Estados Unidos, donde el gobierno del demócrata Barack Obama cuenta en su gobierno con algún secretario del saliente Partido Republicano.

Todo esto viene a cuento de la posibilidad de que la entrada del PP en el próximo gobierno de Galicia, según informa La Voz de Galicia, podría acarrear la sustitución de medio centenar de puestos; entre ejecutivos, cargos de confianza, personal de gestión y determinados niveles de funcionariado no opositable. Y supongo que no irán a más porque no pueden, gracias a las oposiciones claro está.

Un debate absurdo, un problema inexistente

Uno de los grandes avances de la Xunta de Galicia fue la "Lei de Normalización Lingüistica". Esta fué aprobada con el apoyo de PSOE, BNG y PP; ante una situación de discriminación histórica en el uso del idioma gallego, el propio de galicia y cooficial con el español. Los que en los años 80 y 90 anduvimos por la antigua E.G.B. recordamos asignaturas cuyo temario y libros venían en español y otras en gallego. Y no pasaba nada, aprendimos la dos lenguas, además de un poquito de inglés. El verdadero problema, sobre el que nadie hace manifestaciones o recogida de firmas, el hecho de que nuestros hijos todavía no puedan estudiar un tercer o cuarto idioma en condiciones de aprendizaje como el español o el gallego.

Aquí lo que pasó en estos últimos tiempos es que unos provocaron el debate con propuestas snobistas que desbordaron la gota del vaso de los reaccionarios. Esos mismos reaccionarios que ahora se hechan las manos a la cabeza cuando un profesor/a, de caracter digamos nacionalista, se niega utilizar el idioma castizo y, sin embargo, nunca hicieron uso de tal alarmismo cuando el típico "profe facha" que todos conocimos se saltaba a la torera el idioma oficial marcado por el programa de la asignatura de turno si este era el gallego.

Ahora resulta que el derecho debe ser el de los padres a elegir la lengua vehícular de los niños en el colegio. ¿Acaso el verdadero derecho a protejer no debería ser el de los alumnos para poder expresarse en cuantos más idiomas posibles? ¿No será más ecuánime dejar que los programas de las asignaturas marquen un determinado reparto de la lengua a usar? ¿Cual es el problema? ¿Es que no nos entendemos ahora en Galicia? ¿Acaso alguien no entiende este blog? Porque escribimos en gallego y en español ahí por donde nos de, suponiendo que no existen problemas de entendimiento. Ojalá pudieramos escribir en francés, en alemán o en chino; pero es que ni sabemos ni nos van a entender pero eso a Rosa Díez parece que no le preocupa...

Feijoo acabará coas galescolas e os país elixirán a lingua de ensinanza

Feijoo dice que los padres elijirán el idioma de las asignatiras troncales de sus hijos

E porán o carteliño, e seguirá prantado ata a próxima

Non me deixa de sorprender coma en pleno século XXI seguimos tirando bombas de palenque cando da conservación dun tramo dunha estrada nacional se trata. Ben é certo que hoxe en día hai moito capital público que manter, pero tamén é certo que este foi crecendo conforme as posibilidades económicas en xeral, incluso actuou como acicate destas. Temos máis estradas que empichar pero tamén temos moitos máis recursos que antes para poder amortizalas antes de que se rompan.

Creo que hai un serio problema na xestión dos recursos públicos. Por exemplo, a reforma da Rúa Antonio Palacios no Porriño (unha obra que xa foi adelantada polo Progrelo no seu momento) está cofinanciada entre o propio concello e maila Consellería de Innovación e Industria. Xa ves, unha consellería que debería fomentar o I+D en lugar de ir poñendo beirarúas polas vilas. Son detalles que xuntos uns cós outros explican o desorden que temos nos empregos do noso gasto público. A min paréceme insólito que teñamos que ver boquetes no firme para que lle fagan un mantemento á estrada.

Increible, pero certo

Por todos é sabido que según sexan as siglas do poder neste concello ou naquel, según coincidan coas siglas que no momento gobernen en Santiago ou na provincia, pois establécese unha certa rede de favoritismos á hora de facer isto ou aquilo neste o naquel concello. O BNG goberna no Porriño, o PP ostenta o poder na anacrónica Deputación de Pontevedra e un goberno de coalición PSOE-BNG manda na Xunta de Galicia. É de esperar (desgraciadamente porque iso non debería ser así) que certas inversións promovidas polo goberno provincial sexan máis complicadas de ver nos concellos nos que goberna as esquerda. Sen embargo isto non foi inconveniente para levar a cabo, por exempo, a reforma do campo municipal do Cototorrón en Tameiga, Mos. A clave é conseguir o acordo coa Deputación. Sen embargo no caso do Porriño as cousas xa foron máis aló. O proxecto de construcción do novo campo do Atios case se deixa estar a medio facer. E a insistencia do Porriño Industrial para reformar as súas instalacións tivo que resolverse por mediación "ex profeso" da Xunta de Galicia a modo lavado de cara do que aquí aconteceu, ou máis ben non aconteceu. Semella que xa non chega coa cor política do alcalde e do presidente provincial, senón o feito de que non haxa sintonía "persoal" entre ambas partes resulta máis importante que a consecución dunha infraestructura NECESARIA no concello. Triste historia, en fin...