Raúl Francés, Nelson Santos e os gobernos locais retratados ante o Río Louro, Guillarei e o medio ambiente

DENDE O SEIXO POR LOURIÑA_ON

Nos últimos tempos asistimos impávidos a unha serie de despropósitos en materia de política medioambiental no Porriño. Medioambiental resulta, dende un punto de vista concreto, igual que dicir económica; pois o coidado do medio ambiente mellora a calidade de vida da xente, reduce o custe dos recursos no longo prazo e crea novos sectores de actividade i emprego.

Non estamos a falar somentes do acontecido en torno á depuradora de Guillarei e a súa rede de colectores, senón tamén debemos lembrar todo un hit do noso blog: o tema do malogrado centro de interpretación da natureza en Budiño. No medio dous alcaldes, Raúl Francés e Nelson Santos, que ou non sen enteran da festa ou se fan os despistados e con moi bo tino.

Depuradora de Guillarei: consorcio municipal ou concurso público

Coa depuradora de Guillarei e o saneamento do Río Louro temos un hilo de sucesos ben xeitoso. Primeiro sufrimos o espectáculo de ver coma se terminaban unhas obras e pasaba o tempo sen que ninguén se fixera cargo das instalacións. Logo, pasado certo tempo, se deberon dar conta da responsabilidade; entón xurdiu o tema de poñer dacordo os concellos implicados para adoptar un modelo de xestión. Así O Porriño, Mos, Tui e Salceda de Caselas trataron de levar adiante un consorcio municipal para tal fin.

De súpeto dende a Xunta de Galicia dixeron que non, que o máis axeitado era sacar un concurso público, alomenos ata que o tema do consorcio municipal saíse airoso de estudios previos e plenos nos respectivos concellos.

Entre tanto, a depuradora de Guillarei e o seu sistema de colectores instalado comezou a funcionar, nada menos que tras catro anos rematadas as obras! E os veciños do Porriño a pagar cos seus impostos sancións administrativas pola incompetencia dos seus políticos, antes con Raúl Francés e, polo que pode ser, agora con Nelson Santos.

O centro de interpretación en Budiño

O asunto do centro de interpretación da natureza en Budiño foi algo que deu moito que falar neste blog. Incluso se chegou a facer unha enquisa para sondear a opinión dos nosos lectores máis habituais. Coma non podería ser de menos, a maior parte do monto financeiro correu a cargo da Unión Europea. Que fácil resulta tirar os cartos cando son outros os que pagan! Nada menos que 300.000 Euros dos 450.000 que supuxo a inversión total. Creo que neste senso a mediación do PSOE (entón na Xunta e na Moncloa) nos librou doutra sanción por valor de 150.000 Euros.

Estes casos, xunto a outros diversos, pois lembremos a xestión da débeda das canteiras ó concello, ou a multa que se estivo a piques de pagar por acometer obras no entorno do Río Louro sen o favor dos técnicos municipais (por certo, seguimos esperando a que instalen os puntos de luz inicialmente proxectados); estes casos dicía, mostran unha clara incapacidade da administración local para levar adiante proxectos e xestionar recursos dunha certa envergadura. Sexa por debilidade ante os grupos de presión ou por ineptitud dos cargos políticos que acceden ó poder, pero os feitos falan por si mesmos.


Porriño otra vez a vueltas con la confederación hidrográfica

O Louro, merda no cauce e nos despachos

Película de terror na Louriña

Somentes un pouco de orde, nada máis.

Arranxar os problemas que ten o transporte público no entorno das cidades galegas e, concretamente, no área de Vigo está a resultar unha cuestión un tanto mística. Xa tratamos este tema a comezos do ano cando saiu nos medios a posible subvención ó transporte de ría como previo paso para ampliar tal mecanismo ó autobús de liña. Recordamos coma o alcalde de Vigo, Abel Caballero, mostraba o seu rexeitamento (con desplante incluido) a cofinanciación do billete por parte do seu concello, ó considerar que esa institución xa colaboraba dabondo noutros programas de axuda ó transporte colectivo.

O caso é que cambiou o goberno da Xunta, o tempo vai pasando e semella que todo está moi parado. Únicamente podemos sinalar como novidade a intención (xa reflexada nos programas electorais dos comicios autonómicos) de crear unha cousa chamada "ente xestor" para implantar os servios de cercanías ferroviarios. Servizos que xa son habituais en Asturias, rexión cunha renda per cápita e unha xeografía similar á galega.

Din que "as cousas de palacio, van despacio"; pero cando de facer unha nova estrada se trata a velocidade de reacción resulta sensiblemente maior. O transporte por estrada de mercadorías e a mobilidade de persoas en vehículo privado son elementos básicos nunha terra tan espallada coma Galicia. Pero nunca arranxaremos os evidentes problemas das cidades e os seus contornos industriais, se non terminamos de apostar por un modelo adecuado de trasporte público.

Os diferentes plantexamentos que se foron facendo neste senso son erróneos, quizais por iso sempre caeron en saco roto. Por exemplo, non se pode confeccionar un sistema de transporte metropolitano sen incluir un servizo de cercanías por tren naqueles puntos onde resulte máis competitivo este medio de transporte, coma tampouco se pode deseñar unha suvbención para rebaixar o custo unitario dos billetes sen facer un ordeamento do sector e unha análise máis rigurosa na demanda dos servizos.

Outro grave erro dos plantexamentos que se fixeron consistiu en que o sistema se poña en marcha naqueles concellos que se sumen ó citado plan. ¿Que pasa se un servizo poder ser viable para unha determinada zona pero existen fenómenos burocráticos ou políticos que frenan a súa posta en marcha?

Non creo que sexa necesaria tanta directriz, tanto plantexamento estéril ou tanta formalización de entes burocráticos para poñer a circular X trenes e Y autobuses nas Z concesións públicas que hai; todo cuns horarios e cuns prezos, suvbencionados ou non, pero que resulten atractivos para captar unha maior cantidade de clientes habituais. A non ser que todo sexa unha cortina de fume para falar de algo...

Nova "lei do auga" posibilita o fin do canon municipal e a xestión autonómica das depuradoras.

A Xunta de Galicia acaba de redactar un anteproxecto de "lei do auga", co obxetivo de reorientar o tema hidrográfico na nosa comunidade. Por unha banda, a xestión das depuradoras de augas residuais, hoxe en día competencia dos concellos, pasará á administración autonómica; se así o consideran os concellos en cuestión. Por outro lado, a tarifa fixa do canon municipal desaparece para imprantar unha nova de tipo progresivo, na que pague máis o fogar que consuma máis metros cúbicos de auga.

As consecuencias que pode ter esta lei na nosa comarca son evidentes. A depuradora de Guillarei leva tres anos esperando para entrar en funcionamento, os concellos e a Xunta non se poñen dacordo nos termos de financiación e deseño do consorcio que debería xestionar a infraestructura. A convocatoria dun concurso público, coma salvavidas namentres as partes non se poñan dacordo, podería ser definitivo se os concellos afectados polas concas do Río Louro e do Río Caselas finalmente acceden a cesión da xestión da depuradora á Xunta.

Fixemos unha enquisa sobre este tema a través do noso enderezo en facebook, unha experiencia alternativa que esperemos anime á xente a opinar sobre un tema importante para todos.

A xestión da depuradora sae a concurso público.

Despois duns cantos meses de demora, a Xunta de Galicia acaba de anunciar un concurso público para a adxudicación da xestión da depuradora de Guillarei por catro millóns de Euros.

Esta futura concesión terá duración determinada, pois a idea inicial para administrar e xestionar a infrestructura era a de poñela baixo un consorcio formado polos catro municipios interesados (Mos, O Porriño, Tui e Salceda de Caselas); polo tanto cando os alcaldes e a Xunta se poñan dacordo na forma e no fondo de tal consorcio, procederá finiquitar á citada concesión que agora sae a concurso público.

Compre dicir que xa pasaron tres anos dende que as obras foron rematadas, tempo no que nin tan sequera se chegou acordo ningún entre as diferentes administracións, especialmente no tema da financiación e da tributación para cada concello. Agora, a opción dunha empresa concesionaria pode resultar na definitiva na práctica se os concellos e maila Xunta seguen se chegar a ningún acordo.

O Louro. Merda no cauce e nos despachos

A ver se é certo, señor Blanco.

Non é preciso que sexa hoxe, nen mañá, pero de non ter que esperar ás próximas eleccións quedaríamos satisfeitos. E de paso poderíase incluir, señor Blanco, a liña Vigo-Ourense, esa que é a única electrificada de toda Galicia e que tamén é a única que non ten un tren de proximidade a conservar.

Nunca existiu tal servizo por estes lares (ou si, pero xa non nos acordamos), a pesares de ser unha das zonas máis densas de Galicia, cinturón da chamada area metropolitana de Vigo e de destacable puxanza industrial.

Polo tanto solicito o señor ministro que inclúa a Vigo-Ourense nesa operación tan rariña, na que se intenta transferir a competencia dunha rede ferroviaria dende o estado a unha comunidade autónoma debido a que RENFE (empresa de propiedade estatal) non lle peta ofertar cercanías na nosa querida terra. Cousas da política, ou dos políticos.

Y este país sigue siendo así.

Los que hayan leido las últimas noticias aparecidas sobre la salida sur del AVE, esto es hacia Porto, habrán podido encontrar que algunas son contradictorias. Por un lado las autoridades gallegas y españolas siguen ralentizando el proceso con nuevas propuestas de trazado, aún cuando ya se habían dado pasos con estudios tecnicos, que su pasta nos cuestan a todos, y ciertos avances administrativos.

Por el otro están las autoridades europeas, implacables. Pero justas. Hace pocos meses advirtieron del plazo necesario para el inicio de las obras como condición necesaria para que la UE entrara en la financiación del proyecto. Ahora parece que el inicio de tales menesteres se comienza a salir del plazo. Como si no fuera con nosotros el hecho.

Es increible. En Portugal, tras mucho llorarles a este lado del río y como ya se ha indicado en este blog, ya tienen trazados alternativos con márgenes de afección, estudios de rentabilidad y la financiación comunitaria asegurada. En fin, la octava potencia económica dicen.

xD

La Xunta promete que la depuradora de Guillarey estará en marcha en seis meses.

Dos años después del término de las obras, aún tendremos que esperar unos meses para ver como la depuradora de aguas residuales de Guillarey entra en funcionamiento. Como sabeis, el inicio del servicio se ha venido retrasando por discrepancias entre ayuntamientos y Xunta sobre como se debe financiar el mismo. Además todavía quedan sectores de la población a los que abastecer mediante la correspondiente conexión con los principales aliviaderos, conexión de la cual la propia Xunta se acaba de hacer responsable.

La entrega oficial por parte de la confederación hidrográfica del miño-Sil al gobierno gallego se realizó de forma simbólica en un acto ayer en las propias instalaciones, pero para que este último haga lo mismo a los ciudadanos todavía hemos de esperar, como mínimo, hasta el mes de Junio. Y para que el servicio supere la fase de prueba (recordemos que la depuradora lleva dos años parada y es posible que se tengan que incurrir en mayores gastos para ponerla a punto) y se encuentre a pleno rendimiento todavía habrá que aguardar, si cabe, un año. Los ayuntamientos implicados (Porriño, Mos, Salceda y Tuy) siguen sin celebrar los plenos en los que se han de aprovar las respectivas ordenanzas que regulen la aportación de cada municipio a la financiación del servicio y en el cánon que ha de recaer sobre los ciudadanos.

Noticias y opiniones a destacar sobre este tema en el pasado:

Empresas de Porriño solicitan que se agilice el saneamiento del Louro.

O Louro, merda no cauce e nos despachos.

O último treito da saida sur xa está no BOE.

Como avanzaramos estes días, antes do día 18 sairía publicado no Boletín Oficial do Estado o segundo e definitivo tramo da liña de alta velocidade entre Vigo e Portugal, pois ben, hoxe día 13, sí, martes e trece, Galicia embárcase definitivamente no artellamento ferroviario cos nosos veciños lusos.

Está a disposición dos veciños nos concellos afectados, Tui, Porriño e Salceda de Caselas o estudio informativo do treito.

BOE 13/1/2009 - Anuncio 460 - Mº Fomento

Chegou o 2009 e a merda segue no río.

No último tramo do ano pasado se veu falando moito nos medios de comunicación acerca dun novo pulo para por en funcionamento dunha vez a olvidada depuradora de Guillarey. A última noticia da que temos constancia indica un acordo definitivo coa Xunta, falamos da financiación e a explotación do servizo a partires de Xaneiro. Pero van pasando as semanas e non temos nada novo sobre este tema. En primeiro lugar deberíase facer un pleno extraordinario nos catro concellos implicados (Salceda, O Porriño, Tui e Mos), catro plenos que según temos entendido se realizarían na mesma data para axilizar o tema. Pero estamos case a mediados de Xaneiro e os nosos políticos parece que seguen de vacacións de Nadal. Nos seguiremos atentos a ver se aparecen novas sobre este asunto. Esperemos que pronto poidamos deixar de botar a merda no río, os que podemos claro, porque incomprensiblemente todavía temos barrios nos catro municipios sen saneamento. Unha tristura.



Tamén publicado en Progrelo:
O Louro, merda no cauce en nos despachos.

O Louro. Merda no cauce e nos despachos.

Alá no lonxano ano agosto do 2000, os habitantes do val da Louriña recibimos con grande satisfacción a adxudicación das obras por parte do Ministerio de Medio Ambiente do saneamento do río Louro, cun prazo de execución de 30 meses. E dicir, que a mediados do 2003 as obras deberían estar rematadas e nun breve espazo de tempo entrar en funcionamento, grazas ós 13.600 millóns de pesetas que se invertirían.


En total construiuse unha rede de 81,5 qm. de colectores ó marxe do Louro por un importe de 74,1 millóns de euros, e a EDAR de Guillarei que ocupa una parcela de 60.000 metros cuadrados e cun custe de 26,5 millóns de euros. Foi deseñada para tratar os verquidos dunha población de ata 180.000 habitantes cando agora son uns 51.000 os que suman os concellos de Mos, Porriño, Salceda de Caselas e Tui.


Case 8 anos despois, seguimos abrindo os xornais que nos escupen á cara que a realidade e ben distinta. Tras 98 millons de euros empregados nesta vital obra, tanto para o río como para a comarca, todo está no máis cruel dos abandonos. Mos, Porriño, Salceda e Tui seguen a verter os residuos no cauce deste río, un dos máis contaminados do país. E todo porque ninguén quere facerse cargo dos gastos de mantemento das instalacións, os concellos queren os costee a Consellería de Medio Ambiente, e Manuel Vazquez quere que senllan os propios concellos en función dos vertidos que fagan, e para isto alega que a obra ten os suficientes déficits estruturais como para que non estea en condicións de ser recepcionada.


Vamos que estamos a mediados case do 2008, e levamos un par de anos nos que o Louro segue a tragar merda e convertindo a auga que nace pura en Pazos de Borbén nun torrente tóxico cando chega ó Miño, iso sí ríndose da flamante EDAR de Guillarei cando pasa a sua beira. Con prazos de só case 8 anos, é normal que a ninguén lle dese tempo antes de rematar as obras de pactar os custos de mantemento.


Grazas políticos!