Mostrando entradas con la etiqueta eleccións municipais 2011. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta eleccións municipais 2011. Mostrar todas las entradas

Máis de 22 millóns de votos foron os que se contaron en toda España nos comicios locais deste ano 2015, un 64,93% do censo electoral, o cal supuxo un lixeiro retroceso na participación de 1,23 puntos porcentuais; e isto a pesar do pulo das novas mareas. A participación en Galicia foi 1,07 puntos máis alta que no conxunto do estado pero 3,49 puntos menos que fai catro anos. O mal resultado do PP, que tódolos analistas coinciden en sinalar, posiblemente se deba a un desánimo nos apoios que obtivo en 2015 reflexado na propia participación electoral.

¿Que aconteceu na Louriña? En Mos a participación foi alta, dun 70,93% pero con 1,23 puntos menos respecto 2011. No Porriño participou o 68,91% do electorado cun notable retoceso de 4,97 puntos; ¿Podería estar perdendo Nelson Santos a súa maioría simplemente con esta lectura de participación?

A continuación presentamos en varios gráficos a comparativa por votos a candidaturas entre 2015 e 2011 en Mos e no Porriño. A primeira impresión que se pode sacar é que ambos concellos gañan variedade de formacións políticas, en consonancia con panorama xeral do estado. A segunda que, a pesar de perder peso porcentual, o PP mantén o tipo nos concellos da Louriña.










* Resultados electorais oficiais en elecciones locales 2015 do Ministerio del interior.

Las relaciones que se establezcan entre PP, PSOE, IU y cualquier otro partido político; ya sea en el parlamento de Extremadura o en los correspondientes ayuntamientos deberían quedarse en Extremadura y en tales ayuntamientos. Desde mi punto de vista, lo sano en una democracia es que cada situación se valore en su justa medida. Lo coherente en una formación que predica el federalismo es que se respete la postura que cada federación, en este caso la de Extremadura, tenga a convenir.

En estrategia política todo vale. Está claro que el objetivo es recuperar la marca IU de cara a unas elecciones generales ya cercanas. Desde el frentismo de la izquierda, lo cual propicia alianzas con el PSOE, hasta la pinza con el PP, tan efectiva en los tiempos de Julio Anguita, cualquier decisión ha de ser coherente con el contexto de unas elecciones autonómicas y municipales de 2011 que no dejan lugar a dudas: el pueblo ha lanzado un mensaje de castigo al PSOE.

En mi opinión, lo más equilibrado sería dejar que cada ayuntamiento decidiese lo más correcto, sin menoscabo de que el acceso al poder del PP no deje de suponer nada más allá que la necesaria alternancia en una democracia ávida de honestidad como la española.

Por su parte, en relación a la investidura en el parlamento de Extremadura, poner encima de la mesa una opción de apoyo al socialista Guillermo Fernández Vara pero a un buen precio para la formación de un sustancioso gobierno de coalición entre el IU y el PSOE.

Lo mejor sería que la dirección federal del bueno de Cayo Lara sita en Madrid se dedicase a lo que se tiene que dedicar, que no es otra que preparar el camino para las elecciones generales, haciendo pinza con el PP, frentismo de izquierdas con el PSOE, o de llanero solitario. Pero conviene recordar que la historia nos dice que a IU le va muy mal cuando se deja ver como una sucursal del PSOE.

Eleccións municipais 2011 no Concello de Redondela

Fronte as tradicionais estructuras de PP, PSOE, BNG e máis os múltiples tipos de partidos autoproclamados coma independentes; as eleccións municipais de 2011 no concello de Redondela deixarán na memoria colectiva o éxito obtido por un movemento veciñal de carácter asamblario. AER son as siglas de Agrupación de Electores de Redondela quenes se definen do seguinte xeito no seu blog:

- Somos unha agrupación de electores, non un partido político.
- A agrupación é aberta, flexible, participativa e democrática.
- As asambleas son abertas a toda a cidadanía.
- As propostas poden vir dende calquera identidade ou cidadá/n.
- Non se farán pactos partidistas. Apoiaranse as propostas puntuais que cumplan cos nosos principios sen ter en conta o partido.
- Os nosos representantes no concello serán elexidos por asamblea. 

Obtiveron nas recentes eleccións municipais deste ano 2011 nada menos que 832 votos, os cales lle otorgaron un concelleiro que será chave na vida democrática do concello de Redondela, deixando a configuración política do seguinte xeito:

Redondela 2011
(fai click na imaxe para ampliar)


Veremos como discorre a vida municipal tras esta novidade no concello de Redondela, pero presumimos que de non facerse ningún pacto estable, tódalas decisións terán que ser máis consensuadas do que estamos acostumados, unha boa nova para a democracia.

O PP volve obter nos concellos do Porriño e Mos senda maiorías absolutas. Así pois, tanto Nelson Santos coma Nidia Arévalo repetirán coma alcaldes tras refrendar nestas eleccións municipais de 2011, e cunha participación elevada, os seus mandatos nos concellos do Val da Louriña, os cales deron lugar tras respectivas mocións de censura.

Justificar a ambos ladosAnálise do resultado electoral no concello do Porriño.
A participación no Porriño foi case cinco puntos superior á de fai catro anos pero inferior a de 2003. Confírmase que esta maior participación favorece á dereita, aunque tamén se pode observar un certo cambio estructural a favor dos grupos da esquerda, esencialmente ó BNG, que impide que esta movilización electoral lle dea ó PP as maiorías aplastantes da época de Xosé Manuel Barros.

O PP de Nelson Santos acadou o 57,13% dos sufraxios, o que supón un avance de 4,68 puntos respecto ó resultado dos grupos de centro dereita nos comicios anteriores. Os concelleiros acadados ascenden a dez, tal e como especulábamos nunha das tres hipótesis exploradas nun artículo recente, aínda que moi preto de acadar a undécima acta.

Batacazo socialista. O PSOE cae 4,72 puntos, acadando o 10,91% dos votos válidos emitidos. O tirón do seu candidato queda moi en cuestión ó non saber ou non poder reter votos ante a evidente situación de desgaste das siglas do PSOE na situación actual da política estatal. Os números son escandalosos, catro anos despois a lista encabezada por Iván Vaqueiro pasa de 1.629 a 1.156 apoios.

No BNG poderán dicir que mantiveron o tipo, ainda que estiveron moi preto de perder o quinto concelleiro. O certo é que a candidatura encabezada polo ex alcalde Raúl Francés retrocede 1,68 puntos quedando no 26,31%. Polo tanto a perda de votos en termos absolutos tamén afectou, aínda que en moita menor cuantía, ó BNG.

En resumen, victoria aplastante do PP de Nelson Santos, quen convence ó seu electorado de base a pesares das noticias sobre presuntas irregularidades en contratos municipais aparecidas a semana pasada. O PP é unha máquina de facer votos no Porriño e somentes o BNG semella, en termos de eleccións municipais, ter capacidade para afrontar o reto de romper esa superioridade. No PSOE teñen moitas contas que facer, pois hai moito votiño de xerais e autonómicas que se lles está a escapar, e non somentes ó BNG.

Análise do resultado electoral no concello de Mos.
Elevada participación en Mos, aínda que lixeiramente inferior á de fai catro anos ó baixar pouco máis dun punto. Posiblemente o caso de Mos estea máis normalizado no tocante á quen beneficia os movementos na participación, xa que a tónica xeral nos leva case sempre a pensar que a movilización favorece ós partidos de esquerda e viceversa.

O certo é que a pesares do xeito tan poco ortodoxo no que Nidia Arévalo accedeu e se mantivo no poder, cunha moción de censura apoiada por un tránfuga do PSOE e tras deixar de pertencer "de facto" ó PP por renuncia de conveniencia, o pobo de Mos refrendou a súa xestión na alcaldía. O resultado acadado foi 11,08 puntos superior que nas útimas eleccións quedando no 55,49%, suficiente para obter 10 actas de concelleiros.

Compre dicir que nestes comicios a desaparición de calqueira tipo de grupo independente fortaleceu a concentración do voto no PP de Nidia Arévalo, pero isto non explica por si mesmo a maioría absoluta. O PSOE, encabezado pola ex alcaldesa María Jesús Escudero, caeu 2,96 puntos quedando no 27,41%; pola súa banda o renovado BNG baixou 4,52 puntos quedando no 15,02% dos votos válidos emitidos.

A eiva dos grupos de esquerda resulta moi similar tanto no concello de Mos coma no de Porriño, aínda que en Mos sempre moito máis preto de gobernar que no concello da parte baixa do Val da Louriña.

O Porriño 
(fai click na imaxe para ampliar)


Mos
(fai click na imaxe para ampliar)
Resultados Electorais Mos- 2011

Decidín facer unha pequena análise xogando cos resultados electorais das municipais anteriores no Porriño, establecendo tres hipótesis sobre o comportamento dos apoios que obtivera Nelson Santos e aplicando a Regra D´Hont a estes.


A tese da unificación entre PP, CxP e IdeP.

A primeira conxetura consiste en supoñer que o resultado electoral para o PP será a suma dos resultados electorais que tiveron as denominadas tres forzas conservadoras ou de centro-dereita por separado. Este é o sentir xeral. É certo que ó dividir o voto de dereitas, o reparto de escanos foi menor do que sería para un PP unido, pero tamén é certo que con máis alternativas para os votantes conservadores que nunca no Porriño, a porcentaxe de votos para os partidos de esquerdas nunca estivo tan preto da dereita coma nas municipais de 2007.

De feito, se aplicamos a Regra D´Hont neste escenario o reparto de concelleiros quedaría da seguinte forma: PP (10), BNG (5) e PSOE (2). Convén apuntar que o último concelleiro en asinar o levaría o PP por moi pouco en detrimento do PSOE. Son datos moi alonxados daquelas maiorías aplastantes de Xosé Manuel Barros, con 12 concelleiros en varias lexislaturas.


Posible descontento nos votantes de Nelson Santos.

A segunda hipótese basease nunha desmovilización do electorado de CxP. O PP unido somentes lle computei a metade dos votos que obtivo tal formación fai catro anos. Namentres, a terceira hipótese ven de supoñer que a metade deses apoios que lle quito a CxP vaian a parar en partes iguais entre BNG e PSOE.

Estas hipóteses son moi reduccionistas pero teñen dúas argumentacións. A primeira delas é un posible desgaste de Nelson Santos fronte o movemento que suscitou fai catro anos, tras determinadas desavenencias internas (caso Mari Palacín) e máis os últimos acontecementos comentados neste blog a raiz da información de El País. A segunda argumentación basease nunha interpretación do perfil ideolóxico de moitos dos votantes de CxP, menos sesgado á dereita e máis sensible a cambios de papeleta.

O PSOE recuperaría aquel concelleiro fronte o PP na segunda conxetura e xa coa terceira, a maiores, o BNG gañaría un sexto facendo caer o PP ós oito concelleiros.

Así pois se temos en conta a concurrencia dun PP unido, un posible desencanto de moitos dos que apoiaron nas pasadas municipais a CxP e unha participación similar á de fai catro anos; entendo que o resultado electoral debería andar nunha maioría absoluta moi xustiña para o PP. A partir de ahí calqueira esperanza para a esquerda vería dada por un vuelco electoral propiciado polos últimos escándalos.

Un llamamiento a la mesura

Los últimos acontecimientos han dado muestra de un gobierno no solo presuntamente corrupto, sinó comandado por un alcalde presuntamente violento. Ante tal contexto, es normal que surjan determinados tonos en foros e incluso en conversaciones a pie de calle.


Nosotros desde A Tribuna da Louriña queremos realizar un llamamiento a la mesura para todos aquellos hombres y mujeres que estén deseando un justo cambio de gobierno, mediante urnas y sin mociones por delante.


Aquellas cosas que tengan que pasar por el juzgado que así sea, aquellas cosas que tengan que pasar por el tamiz de los votantes que así lo sea también; confiemos en la madurez de este municipio. O Porriño ha cambiado mucho en los últimos ocho años. Por fin un gobierno de izquierdas y, con este, el progreso en términos generales para las parroquias. Ahí tenemos los votos obtenidos hace cuatro años en Atios y Budiño, votos sin los cuales sería imposible que el polo de izquierdas estuviese a un concejal de la mayoría absoluta.


Dicen que hasta ahora el voto conservador esuvo dividido, eso es cierto; pero también es cierto que con más alternativas de derechas que nunca jamás, en este pueblo los porcentajes de votos  entre derecha e izquierda nunca estuvieron tan igualados. Para nosotros ya no es una cuestión de alternativas ideológicas y programáticas, es ya una cuestión de justicia POLÍTICA. Sin tales acontecimientos esta publicación nunca hubiese existido.

Me sinto defraudado posto que pensei que algo ía cambiar no PP do Porriño. Segúndo se informa en El País e do que se fixeron eco medios de comunicacion diversos, todo apunta que en menos de dous anos de goberno de Nelson Santos no Porriño a dereita volveu a teller as súas características redes clientelares. E non falamos de pequenos favoritismos persoais, penoso vicio de fácil tentación en calqueira goberno, senón de contratos que suman centos de miles de Euros nos presupostos municipais.

Pecata minuta... Claro que todo pode deberse a unha serie de estranas coincidencias e, polo tanto, non se pode facer unha acusación tan importante coma é a de tráfico de influencias sobre o goberno do PP, que recae na figura de Nelson Santos coma máximo responsable do mesmo e sen que este se poida defender con argumentos lícitos. En todo caso a información ahí queda para xuizo dos votantes nestas eleccións municipais 2011.

A noticia aparecida en El País na edición impresa deixa poucos cabos soltos. Semella ben documentada e ben estructurada, ademáis de oportuna, publicada dous días despois do mítin central do PP no Porriño coa presenza de Núñez Feijoo. Esta loxística informativa non sucedía cando Barros, a pesar dos numerosos indicios en diversas facetas da responsabilidade municipal, e a sabendas do perfil político daqueles gobernos..., a cousa da que pensar.

O máis escandaloso da información publicada non é o feito en si. Pódense leer en negrita e baixo foto as declaracións de Jose Manuel Jacobo, segundo de abordo do grupo Ciudadanos Por Porriño (CxP) e responsable dos contratos municipais no goberno do PP unido, acerca dos reparos á situación destes contratos feitos polo interventor das contas municipais, dicindo "..., que los hubo siempre para dar y tomar".

Que debemos entender acerca do que nos propón o segundo de Nelson Santos? Que un funcionario, un técnico profesional, ó cal accedeu ó seu posto por cuestións de mérito regulado, que fai o seu traballo cuns parámetros... Non, iso non ten importancia, o carallo é que estas empresas fagan un traballo coma é debido en condicións e como dios manda. Que para iso son amigos do goberno do PP e iso ten máis valor que a superación de calqueira tipo de concurso público... En serio imos votar por un goberno que amosa esta falta de respeto pola figura do interventor e dos procedementos?

Comezan as eleccións municipais 2011 no Porriño

Comezou o show. Esta madrugada xa se podían ver grupetos participando na tradicional pegada de carteis, cada cual ó seu estilo. Por fin chegou a campaña das eleccións municipais 2011 no Porriño.

Cos do PP ben organizados, copando cada esquina pero con pequenos efectivos, case pasando desapercibidos, nunha especie de vietcom electoral. Eles teñen a chave e sábeno, millor deixarse ver de menos a máis.

Os do BNG ben agrupados, con ese aire estirado que tan ben manexan, comandados e co reollo posto nos gatos pardos. Sabedores da proba de fogo á que se presentan desta volta. Nin un erro, nin un sorriso mal dado. Pola súa banda, os do PSOE, máis naturais, con esa pose obreira, sabedores do seu papel bisagra, nada que ocultar, nada que finxir.

A quen non vin foi ós do PODES, espero pasarme por algún mitin e ver a pinta que teñen. Verberemos. Volven as eleccións municipais, volve o grelo cun dos seus temas favoritos e con dúas semanas por diante.

Os acontecementos dos últimos días na política do Porriño, que están a causar un importante debate no seo da sociedade, abren outro importante debate na dereita local a raiz da perda da maioría no goberno local de Nelson Santos; tras a dimisión da súa concelleira e número 3 Maria del Carmen López Palacín.

A batalla polas listas está a deixar polo camiño víctimas do que, nun principio, se agardaba que fose un paseo triunfal de Nelson Santos, para convertirse nun "calvario" político tanto para el como para os asinantes da moción de Censura, Marcelino Coto e Manuel Carrera. Segundo a lista "oficiosa" que días atrás se filtraba no Atlántico Diario, quedarían relegados ó 8º e 6º posto respectivamente, mentres José Manuel Jacobo (CxP) e Alejandro Martínez (PP) adiantaban a Carrera e Coto, facéndose cos postos 2º e 3º da candidatura de Santos.

Así as cousas, parece que esta información non sentou nada ben nas filas do ex-candidato do PP Manuel Carrera, que vacilaría en seguir ou non nas listas, así como o propio Marcelino Coto. Aínda que neste caso parece segura a continuídade de Marcelino Coto, a pesares de que se pregonou por activa e por pasiva que no acordo da moción estes dous figurarían como segundo e terceiro da lista do Partido Popular unificada por Nelson Santos.

Non é, por tanto, de extrañar o comentario xeral no Porriño de que os beneficiados desta crise sexan os partidos de esquerda, PSOE e BNG, a quenes esta situación aberta no seo do PP fortalece electoralmente ó producirse fugas electorais dende a dereita cara a esquerda. O BNG acaba de presentar os primeiros integrantes da súa lista nun acto con alta asistencia veciñal que os posiciona na parrilla de saída con forzas para acadar un bo resultado.

Poderíamos dicir que estas eleccións, máis que unha loita entre PP, PSOE e BNG, se convertisen xa máis nun plebiscito sobre Nelson Santos si, Nelson Santos non. Así parece ó escoitar a moitos veciños do Porriño, tradicionalmente votantes do PP, que ven con preocupación a candidatura de Santos e a tración ó seu electorado e os seus xa ex-líderes Carrera e Gonzalo Ordóñez.

Quitando a prensa Rosa que estes días parece practicar o Faro de Vigo, tratando de relacionar a dimisión da concelleira Palacín co feito de que o seu xenro sexa precisamente Iván Vaqueiro do PSOE; parece que será este partido un dos máis beneficiados ó posicionarse nun plano de centro esquerda qúe podería arrastrar a moito electorado de Ciudadanos por Porriño, Idependientes de Porriño e mesmo votantes do PP non contentos con Santos.

Incertidumes no futuro do BNG.

Agora que se termina a etapa na alcaldía de Raúl Francés e moi posible que tamén se vaia a terminar, non máis alá das vindeiras eleccións, a súa lonxeva dirección na agrupación local do Porriño.

Parece que no resto dos partidos a cousa está clara, Nelson no PP é seguro, Iván ten unha boa probabilidade de repetir no PSOE..., máis os rumores de que tanto "Carlos Pres" coma Os Verdes volverán intentalo.

A maior incógnita está no BNG. O candidato, digamos, oficialista ven sendo Pedro Pereira; actual concelleiro de vías e obras. Este home gañou a confianza de moitos dos veciños, especialmente nas parroquias.

Lembremos o subidón de votos que levou o partido nacionalista en Atios e Budiño, circunstancia que non sen entendería sen a presencia de Pereira. Sen embargo non está descartada a loita. Un tapado e máis un clásico do BNG andan por ahí e con serias aspiracións. Ainda que son xente urbanita, lonxe do parroquiano, agora que volve o PP unido.

¿Comezou a batalla das municipais?

Os escarceos previos ás vindeiras eleccións municipais comezan a agromar no Porriño. Se fai un par de semanas, a guerra interna aberta entre Manuel Carrera e o ex-alcalde Barros tiña a súa plasmación mediática, outras batallas parecen dar comezo de xeito máis soterrado.


A elaboración das listas en partidos como o PSOE ou o BNG, que mediáticamente inda parece non estar enriba da mesa, ou a incógnita dos partidos independentes, non obstan os movementos que internamente os posibles candidatos van dando para posicionarse de cara ás vindeiras eleccións.


No caso do BNG, a volta do ex-parlamentario e ex-concelleiro, Xose Paz Antón ó ruedo municipal, onde acaba de recuperar o seu posto como mano dereita de Raúl Francés e responsable local do BNG, tivo tamén a súa impronta para os observadores, nunha posible volta á candidatura nacionalista local, inda que nun posto de momento, descoñecido.


A guerra aberta no seo do BNG autonómico entre a UPG e Máis BNG, podería abrir unha liña de confrontación na elaboración das listas municipais de cara a un escenario onde o actual alcalde, opte por retirarse, ou de non ser así, por deixar un número 2 que puidese asumir, de ser o caso, o liderado interno no BNG, posto ó que o actual voceiro nacionalista, Pedro Pereira, máis cercano ás teses da UPG, podería optar.


Agora ben, podería darse unha batalla entre Paz Antón e Pedro Pereira polo liderado interno no BNG? Algunhas fontes afirman que o Voceiro nacionalista, optará á candidatura, non sabemos, se iso se producirá independentemente a que Raúl Francés aspire á reelección ou de darse o caso da súa retirada.


Polo que atinxe ás candidaturas independentes, parece descartada a presentación novamente de Gonzalo Ordóñez como número un de IdeP, forza que viu restado boa parte do seu apoio en 2007, deixando a esta forza con dous concelleiros que negocian a súa integración co PP, que non acaba de fraguarse, polo que non se pode descartar completamente a súa candidatura.


No caso dos socialistas, parece que ese debate inda non está aberto. Á reelección de Iván Vaqueiro como Sº Xeral dos socialistas porriñeses fai un ano, non supón necesariamente que opte á presidir a candidatura dos socialistas no 2011. A renovación levada a cabo por Vaqueiro, fai posibel a aparición de novos liderazgos internos que poidan facerse cargo da candidatura e da elaboración das listas, inda que polo momento, non parece que se teñan producido movementos para dar ese paso.


Por último, queda o caso de CxP. Descartada a moción de censura da dereita, e á vista do plano electoral porriñés, parece que CxP pode volver a intentar o asalto á alcaldía, desta volta, algo máis debilitados pola guerra interna que mantén a dereita local, pero coa incógnita do valor electoral que no 2011 pode ter o seu lider, Nelson Santos.


Así pois, probablemente a principios do ano que ven, comezaremos a ver a cristalización das candidaturas para as eleccións municipais que dada a fragmentación existente no Porriño, se amosan totalmente abertas e apaixonantes.