Rómpese a dereita no Porriño, fortalécense PSOE e BNG

Os acontecementos dos últimos días na política do Porriño, que están a causar un importante debate no seo da sociedade, abren outro importante debate na dereita local a raiz da perda da maioría no goberno local de Nelson Santos; tras a dimisión da súa concelleira e número 3 Maria del Carmen López Palacín.

A batalla polas listas está a deixar polo camiño víctimas do que, nun principio, se agardaba que fose un paseo triunfal de Nelson Santos, para convertirse nun "calvario" político tanto para el como para os asinantes da moción de Censura, Marcelino Coto e Manuel Carrera. Segundo a lista "oficiosa" que días atrás se filtraba no Atlántico Diario, quedarían relegados ó 8º e 6º posto respectivamente, mentres José Manuel Jacobo (CxP) e Alejandro Martínez (PP) adiantaban a Carrera e Coto, facéndose cos postos 2º e 3º da candidatura de Santos.

Así as cousas, parece que esta información non sentou nada ben nas filas do ex-candidato do PP Manuel Carrera, que vacilaría en seguir ou non nas listas, así como o propio Marcelino Coto. Aínda que neste caso parece segura a continuídade de Marcelino Coto, a pesares de que se pregonou por activa e por pasiva que no acordo da moción estes dous figurarían como segundo e terceiro da lista do Partido Popular unificada por Nelson Santos.

Non é, por tanto, de extrañar o comentario xeral no Porriño de que os beneficiados desta crise sexan os partidos de esquerda, PSOE e BNG, a quenes esta situación aberta no seo do PP fortalece electoralmente ó producirse fugas electorais dende a dereita cara a esquerda. O BNG acaba de presentar os primeiros integrantes da súa lista nun acto con alta asistencia veciñal que os posiciona na parrilla de saída con forzas para acadar un bo resultado.

Poderíamos dicir que estas eleccións, máis que unha loita entre PP, PSOE e BNG, se convertisen xa máis nun plebiscito sobre Nelson Santos si, Nelson Santos non. Así parece ó escoitar a moitos veciños do Porriño, tradicionalmente votantes do PP, que ven con preocupación a candidatura de Santos e a tración ó seu electorado e os seus xa ex-líderes Carrera e Gonzalo Ordóñez.

Quitando a prensa Rosa que estes días parece practicar o Faro de Vigo, tratando de relacionar a dimisión da concelleira Palacín co feito de que o seu xenro sexa precisamente Iván Vaqueiro do PSOE; parece que será este partido un dos máis beneficiados ó posicionarse nun plano de centro esquerda qúe podería arrastrar a moito electorado de Ciudadanos por Porriño, Idependientes de Porriño e mesmo votantes do PP non contentos con Santos.

Eleccións Municipais 2011 no Porriño: Dereita ou Esquerda?

Cando faltan pouco máis de dous meses para as eleccións municipais, xa temos polo de agora, ós tres aspirantes á presidir a casa do Concello os vindeiros catro anos.

Por parte da dereita, Nelson Santos, finalmente acadou o seu obxectivo de desplazar a Manuel Carrera do número un da candidatura no Partido Popular e iniciar a tan perseguida por Louzán integración da dereita local formada por PP, IdeP e CxP. Lonxe quedan as proclamas de Nelson nas que afirmaba que os votos de Ciudadanos por Porriño só serían para o propio partido. Finalmente, tales votos foron ó PP...

En todo caso, está por ver como se realiza ó proceso de fusión e qué pasa con Manuel Carrera e con Marcelino Coto, que parece estes días, que loitan por non descabalgar da lista do PP dacordo co compromiso asinado tras a mocion e á vista de que Santos pretende ubicar ó seu número dous, Jose Manuel Jacobo, por diante de Carrera e Coto.

Pola banda da esquerda, atopamos listas renovadas tanto no PSOE coma no BNG. Por un lado, os socialistas encabezados por Iván Vaqueiro, teñen feito unha renovación case completa da súa candidatura, incorporando perfís novos como unha aposta, penso, dirixida á captar voto crítico coa dereita e os ex-independentes trala súa unificación, maior presenza nas parroquias e voto de castigo a Raúl Francés por non chegar a un pacto progresista en 2007. Feito este que parecen corroborar as palabras de Iván Vaqueiro cando afirma que "como alcalde, eu sí garantizo un goberno progresista", seguramente en alusión a que o voto ó BNG non o garantiza ó preferir este último partido un goberno en minoría. Neste senso, parece que o PSOE quere deixar patente que eles sí garantizan unha alternativa progresista fronte ó BNG, que preferiu un goberno en solitario.

O BNG, tras varios escarceos internos entre Raúl Francés e o seu actual portavoz, Pedro Pereira, acadou finalmente unha victoria interna ó conseguir co 56% dos votos da asamblea do BNG, a posibilidade de encabezar novamente ó BNG, co coste da saida da candidatura de Pedro Pereira, ó que algúns consideran un valor electoral en parroquias como Atios ou Budiño. Francés apostou por recuperar a valores seguros como Paz Antón, ou algunha fichaxe deportiva nalgunha parroquia para presentarse novamente á alcaldía, xogando a baza da polarización con Nelson Santos. Unha baza perigosa, na nosa opinión, pois o electorado de esquerdas pode considerar que esta aposta do BNG descartaría novamente un acordo cos socialistas.

Dende o punto de vista veciñal, parece instalarse a idea de que se a esquerda non se entende entre ela, seguramente Santos acadará unha cómoda victoria, pois a estratexia do BNG parece máis pensada para evitar perder votos dentro da esquerda que a atacar a Santos, algo que se escenifica no seu relativa pouca presencia mediática nos últimos tempos.

Mentres o PSOE, aspira a seguir medrando, a costa das desavenencias da dereita e os desilusionados con Francés, tratando de esquivar o efecto da crise a nivel nacional cunha campaña máis activa e cercana que en pasadas ocasións. Santos sabe que as desavenencias no seo da esquerda son o seu principal activo para acadar a maioría se consegue mantelos divididos e sen unha estratexia mínimamente conxunta.

Neste panorama onde a dereita tan só suma 9 concelleiros e a esquerda 8, parece que todo segue moi aberto nestas eleccións nas que os porriñeses teremos novamente que exercer o noso voto nas urnas e escoller ós nosos representantes para os vindeiros catro anos.

O Porriño, Exipto e Tunisia

Pode parecer unha tolería xuntar estes tres topónimos nun mesmo titular, pero en Tunisia e Exipto os cidadáns bótanse as rúas para derrocar sendos réximes dictatoriais, concentrándose en prazas para protestar de xeito pacífico contra as dictaduras de Ben Alí e de Mubarak que levaban 24 e 29 anos respectivamente "dirixindo" ambos países norteafricanos. Comezaron os tunecinos alzándose pola consecución dunha democracia, e pese ós intentos do governo exipcio por controlar os medios de comunicación, internet converteuse no aliado que levou as novas ata Exipto onde as primeiras protestas non tardaron moito en chegar.

Namentres, nun país europeo onde a democracia leva implantada máis de 30 anos, unha corporación tripartita, que leva menos dun ano no poder gracias a unha moción de censura argallada dende PPontevedra, leva batido tódolos records de retroceso democratico endexamais vistos a nivel local, limitación do número de plenos, asi coma do número de mocións que poden presentar a oposición con previa información ó réxime nas comisións informativas. Por se isto fose pouco, tamén sendo paralelos historia recente arriba mencionada, sesgar a información do medio escrito de maior difusión da comarca, gracias a fichaxes moi vencelladas a este xornal, para o gabinete de prensa municipal.

Aqui afortunadamente en pouco mais de 3 meses todos temos a oportunidade de rexeitar este tipo de governo nas urnas... ¿ou teremos que facer que a Praza do Arquitecto Palacios saia nos medios?

50 dias do Goberno Santos

Cando temos superado xa os 50 dias do novo goberno, van quedando cousas claras no xeito de proceder do novo equipo que dirixe a Casa Consistorial, vai sendo hora de facer un primeiro balance desesperanzador da situacion politica municipal. Un goberno que se nega a falar coa oposicion, que cambiou os plenos cada dous meses e que contrariamente o que dicia na oposicion, aumentou de modo considerable, os gastos en persoal.

Pola contra, temos a unha oposicion a ratos moi activa (sorprende a posicion mediatica do PSOE que se quere situar como unha oposicion critica pero constructiva) e a practica desaparicion do BNG da prensa diaria. A posicion do PSOE parece terse reforzado dende o pleno da mocion, e ata se ve os socialsitas mais animados pola oportunidade que se abre ante eles de amosarse agora como unha alternativa real e coherente, que ante o esbaron do BNG, aspira a posicionarse alternativa o goberno de Santos. Claro que para iso, o PSOE tera que ter un bo resultado en 2011, e non pintan bos tempos para os de Zapatero. Inda que as municipais son as municipais. Sabedores de que teñen ante si unha boa oportunidade de darlle o "sorpasso" o nacionalismo e posicionarse por diante de darse o caso de coller o poder, teñen ademais o as na manga de que se non fose asi, serian imprescindibles para que o BNG puidese acceder a alcaldia e polo tanto, a negociacion seria moi beneficiosa para eles.

A perda do poder xenera sempre momentos de indefinicion e realiñamento interno, que parece ser o que acontece no BNG. O debate sobre a sucesion ou continuidade de Frances parece ser o que estes dias da lugar a multiples debates, acrecentados pola entrevista realizada polo xornal A Peneira, onde o ex-alcade, con palabras as veces excesivamente duras contra o novo goberno, deixaba a porta aberta a unha renovacion interna no BNG cando afirmaba que el faria o mellor para o nacionalismo porriñes e que o que se presentaba era o BNG e non el. Unha entrevista que pensamos non favorece nada o ex-alcalde, a tenor das declaracions sobre a situacion das canteiras e dos poligonos que el xestionou ata fai pouco tempo, e da que, algo de responsabilidade, polo tanto, tera.

O novo goberno camiña como unha apisonadora cega. Todo fotos, todo, unidade, bombardeando como se dunha agulla hipodermica se tratase, con flashes electoralistas e guiños a sociedade civil coa promesa de que se fara todo o que se lle pida. O problema e que por facer, ata agora, case todo o fixeron bastante mal. A retirada dos badens da estrada da Risca, a reforma sen permiso da fonte do Cristo, a proposta irreal e incomprensible do muro no paso a nivel, os recortes culturais,...etc... Por non falar da nula capacidade de dialogo amosada, unida a esa presa feroz pola foto e os cambios de postura constantes que fan as veces que un sinta vertigo dos xiros copernicanos os que o novo alcalde nos vai acostumando. O mellor exemplo foi o estrepitoso cambio de chaqueta que realizou co paso a nivel, apoiando agora, logo de loitar nas eleccions contra a psotura do PSOE e a proposta de Fomento, agora se abraza a ela como se el fose o verdadeiro pai da criatura: o que se fai por unha foto,...

Pero parece claro que o goberno e ciudadanos. PP e IdeP, anulados, son cada vez mais apartados das fotos, cando algun periodista non "corta" directamente os trozos da foto onde Manuel Carrera ou Marcelino, aparecen. Queda claro que Santos e o verdadeiro xefe, e se fai o que el di, tal e como comentan moitos funcionarios do Concello.

A medida que pasen os meses, iremos vendo un maior grao de confrontacion politica, que logo do veran, se convertira xa nunha contenda electoral. Parece que esta vez, a guerra e a morte, e que teremos unha precampaña longa. Moi longa....

Ante a parálise... LSD para todos!

Non levamos nin un mes do novo goberno e xa nos rescatou da ‘parálise’ a golpe de, cando menos  achegamentos a ilegalidade, roturas de consenso e propostas sen o menor dos sentidiños, todo isto aderezado con un frenesí de notas de prensa que contan co mesmo tratamento que as do tamén goberno a golpe de moción de Mos. Quizais uns curiosos lazos entre os novos servizos de prensa de ambos consistorios con un coñecido periódico que presume de vigués (ubicado en Chapela) teñan algo que ver.

Polo de pronto comezando polo deterioro e trabas a vida democrática do concello que xa referenciei no anterior artigo, coa modificación dos horarios e frecuencias dos plenos e comisións informativas sen falalo con ninguén alleo o triunvirato diestro. Logo tamén afirmaron que non habería cargos de confianza, pero supostamente xa hai rumores de canto podería cobrar o cuñado do alcalde polos seus servicios dende un despacho no propio consistorio.

Por outra banda esa esaxerada vontade de querer facer cousas (supoñemos que para vender a galería coa flamante oficina de prensa), primeiro foi o derrubamento do tellado da famosa casa das Ferrovellas, núcleo de venta de droga no barrio de San Sebastián, sen a mais mínima garantía legal e sen a consulta previa os técnicos municipais, o cal pode ter consecuencias serias contra unha entidade que ocupan e representan a tódolos habitantes do Porriño. Por suposto que estamos de acordo en que hai que tomar medidas contra este problema, pero ademais de non ser a solución pois o que fai e únicamente desplazar o problema,a todas luces implicar unha actuación ao marxe da lei, un tema moi serio.

Tamén o tren é o obxectivo destas chapuzadas improvisadas e sen consenso, tras a perceptiva nota e foto na prensa con técnicos de ADIF, segundo o periódico que visitásemos, tíñamos ou ben que Nelson xa fixo o proxecto e mañá xa case comezaban as palas a obrar, ou ben que o goberno reuniuse con técnicos para comentarlles o que xa saben, é ademais rompendo o acordo adoptado no pleno de consensuar as peticións a ADIF, co cal ademais de non conseguir nada novo, implicitamente transladou unha imaxe de desunión da vida politica, representantes dos cidadáns que teñen moita maior unidade neste tema.
Ademais da proposta de pasos subterraneos na rúa Peña, de non mentar sequera o paso sen sinalización a altura do Xogo da Ola… propuxo termos a nosa peculiar versión do muro de Berlín, pechando completamente o paso a nivel, deixando así únicamente dúas vías de comunicación (unha delas sen sinalización horizontal, sen beiravias nin un asfaltado mínimamente axeitado) entre Porriño e Torneiros, onde residen máis da metade da poboación do Porriño. Unha burrada sen precedentes vaia.

Outra das actuacións en canto a infraestructuras e seguridade, foi respostar ante a saída de vía dun vehiculo esta semana contra o muro do Colexio Hnos. Quiroga con unhas bandas na subida cara a Risca e enlace da A-52, que non cumpren o mais mínimo dos requisitos legais e que penalizan ata o conductor que transita a 10km/h posto que o seu perfil e esaxeradamente agresivo. Tamén e curioso que estén ubicadas na subida onde as velocidades son inferiores e non teñan sentido onde están ubicadas. Compre mellorar a seguridade na entorna dos colexios nos horarios de entrada e saida, claro que si, pero non podemos ralentizar mais o tráfico e provocar un desgaste nos elementos de suspension e amortiguación de tódolos coches que por ali pasan. Hai un mecanismo bastante bo, chamado 'radar', e que soe empregalo a Policia Local do Porriño en tramos sen maior perigosidade para recadar uns cartiños, en troques de empregalo con toda a severidade naquelas zonas susceptibles de revestir un claro perigo para as vidas humanas. Que paguen e castiguen, os que incumplen, non os que nos desplazamos con sentidiño para facer a nosa vida diaria, e que non temos moitas alternativas para movernos nesta vila.

Vou ollar a prensa, a ver se a concelleria de seguridade ten algunha proposta xa en marcha contra o Xynthia.

De soldos, obras e imposicións

Moito se falou da volta ó goberno da dereita no Porriño tras máis de 6 anos na oposición, divididos e enfrontados as sucesivas escisións do PP. Os fíos provinciais fixeron que coma arte de maxia as marionetas que estaban agochadas na escuridade retomasen o protagonismo dunha función que xa non contaba con eles. 

Desafiuzaron o goberno do partido mais votado e illado e tomaron as rendas dunha obra da que non sabían o guión, pero sí coñecían a un bo director que lles deu un papel ben pasado o ecuador da actuación.
 
Tamén son típicos os tópicos sobre os partidos de dereitas, e aínda que os anos pasan, semella que nada muda, e aínda que algúns de nos pensabamos que sería unha transición moderada cara o final da lexislatura, as pezuñas do elefante xa están a esmagar a cacharrería democrática.

Comezando polas formas de chegar ó goberno, moi típicas e habituais do partido que a promoveu, e despois unha vez no despacho da alcaldía continuaron as decisións contradictorias, notas de prensa infantis e agora por se fose pouco as sombras e a opacidade dun goberno que pretende alonxar á cidadanía da vida municipal.

Primeiro austeridade, despois de tanto despilfarro e de tanta demagoxia sobre a débeda do concello, a primeira medida promulgada polo goberno é disparar o gasto en salarios dos novos concelleiros. Iso sí, como non todo vai a ser gasto, haberá que aforrar, fora a escola de teatro, e menos trangallada carnavalesca, a reducir os orzamentos, seriedade por favor tanto disfraz tanta gaita, corbata e traxe, que os serios somos nos!. Despois para seguir dando imaxe ó mais estilo Nidia Arévalo apareceu Manuel Carrera dicindo que tódolos días vai as 7 da mañán a pasar revista os traballadores de vías e obras, e que gracias a él xa se desatascou uns desagues e amañou unhas plaquetas), facendolle competencia o famoso lema de ‘Todas las obras son amores’ dunha coñecida fachada atiense.

Por último compre destacar o oscurantismo e trabas que pretenden impoñer a vida democrática local, establecendo uns horarios para os plenos sen falar cos grupos e onde moi boa parte da poboación non poderá asistir ós mesmos, xa que os luns as 12 moitos de nos temos obrigas inexcusables (incluindo os propios concelleiros da oposicion), ainda que ó mellor é para conmemorar o famoso 1 de febreiro do presente ano.

Parece que o ‘fair play’ non forma parte da folla de ruta do conglomerado dereitil, que reeditan actitudes que xa críamos desterradas e pretenden gobernar sen luz nin taquígrafos como faría calquer grupo que non teña nada que agochar… triste, non si?

Comeza a conta atrás.

Nunca serei partidario destas operacións fabricadas entre populares enfurruñados e novos aspirantes que van cambiando de listín político ata que conseguen agarrar o bastón de mando, deputación mediante.

O certo é que O Porriño sempre foi un concello que tradicionalmente votou dereitas, así que non me queda máis que desexarlle o novo alcalde sorte e que traballe polo mellor do concello.

A dereita retoma o poder no Porriño (se fose certo que algún día o perdeu) tras máis de seis anos de goberno nacionalista. Seis anos de claroscuros nos que o concello cambiou definitivamente en moitos aspectos.

Un ano e medio por diante e moitas cousas que facer por tódolos aspirantes. De cara a esa cita electoral, somentes apuntar a demostración de forza social experimentada polo BNG nas últimas semanas. Quen o diría no Porriño fai dez anos. Miraremos dentro de ano e medio.

Nova convocatoria da plataforma contra a moción de censura.

Será hoxe venres, as oito da tarde coma fai unha semana. Os convocantes esperan superar o poder de convocatoria da anterior cita, xa que logo este luns faráse efectiva a moción de censura.

Quizais sexa unha oportunidade definitiva para medir a lexitimidade desta medida legal nas áreas urbanas do concello, medida tomada tralos acordos dos grupos de centro dereita no pleno e que, previsiblemente, terinará coa investidura de Nelson Santos Argibay coma novo alcalde do Porriño.

Lo que Louzán ha unido que no lo separe el hombre

Moitas son as liñas que se teñen lido nos xornais nas últimas semanas, minutos de entrevistas nas diferentes emisoras radiofónicas e algunha breve pincelada incluso nos telexornais sobre a moción de censura en Pontevedra, (perdón quería dicir Porriño).

O home da imaxe da dereita, ou imaxe da rancia dereita (como prefirades) é Don Rafael Louzán, presidente da Excma. Deputación de Pontevedra dende o glorioso 12 de xullo de 2003 e Presidente Provincial do PP dende maio de 2000, cargos que ademais combina co de concelleiro da súa vila natal Ribadumia (que dito sexa de paso ostenta unha curiosa tasa de funcionarios na Deputación). 

Como poden comprobar neste extracto biográfico, o seu vencellamento co noso Porriño e moi forte, "xa dende ben pequeno paseaba da man da súa tranquilamente nai polo campo da feira,  de mociño adoitaba tomar un chato de Sansón na de Agustín e bailaba coas rapazas no Young People."

Todo isto ven a conto de que este nome propio foi o que o seu antollo decidiu dar un golpe de e... efecto na política porriñesa, conseguindo de xeito milagreiro (case coma Moisés separando as aguas) a reconciliación da dereita  en só un mes tras case sete anos de desencontros tan obvios que hasta nos plenos era cotián que uns votaran en contra dos outros tan só polo feito de non darlle a razón ó seu rival. 

Servidor non cree en absoluto nas milagres, e moito menos se ocorren na política, posto que por desgracia esta palabra sacra tórnase en vulgares pecados coma intereses, sobornos, contraprestacións ou chanchulladas do estilo. O que sí e certo que hai algo de común en todas elas, e non é outra cousa que todo isto o pagaremos os cidadáns do noso peto, coma sempre.

Indo ó choio… tralo empuxonciño en forma de postos por parte de Louzán, e trala baixada de pant… exisencias por parte dos partidos máis e menos votados da dereita (a día de hoxe non sei de onde saiu iso do “centro-dereita” porque todos saíron dun mesmo cascarón) chegouse a un acordo “polo ben de Porriño”. Unha afirmación en boca dos tres partidos e que moi pouco tivo que ver coa realidade do día a día na labor de oposición que facían (tanto entre eles coma contra o BNG). 

Certo é que creo que o BNG debería ter continuado co PSdeG cun pacto de goberno como xa o fixera na anterior lexislatura e non illarse confiando nos seus 5 concelleiros, que non son demasiados para xestionar un concello de case 18.000 habitantes e cunha intensa actividade industrial, e tan só o alcalde e Pedro Pereira tiñan adicación exclusiva.

En calqueira caso, tamén é de esperar que a Deputación que agora impónnos a Nelson Santos coma alcalde a tódolos porriñeses traia toda a súa maquinaria (¿dende Mos?) ata 2011 a empichar camiños e poñer farolas no monte, cando dende 2003 a súa inversión na vila foi realmente pírrica. Pero qué podemos agardar de alguén acostumado a modificar gobernos municipais como fixo en Mos hai algo mais dun ano, iso si, alí foi menos de guante branco xa que tiveron que conversar con un concelleiro socialista que de súpeto atopou vocación popular tras unha serie de conversas co persuasivo protagonista.

En fin, Mos, Porriño e agora que treman os demais concellos con gobernos do Baixo Miño de outras cores, que o posto de Presidente da Deputación pesa moito, e xa que  en 2011 esta comarca terá maior peso no organismo polo incremento poboacional, Louzán tratará de non perder o sillón, que no IKEA vanche caros.

Aquí un par de probas da coherencia política hai apenas 5 meses

11/8/2009 Independientes tan só daría a alcaldía ao PP

24/9/2009 El PP de Porriño descarta ya la moción de censura contra el gobierno del BNG

O de Louzán non é nada novo… xa o tiñan avisado e non é a primeira nin será a última

07/06/2007 As estratexas de Louzán

16/01/2010 El PP cierra con los independientes de O Porriño su cuarta moción de censura en Pontevedra en lo que va de mandato 

Ata o 2011 veremos o que opinan moitos votantes de IdeP que ven como se sucumbiu a CxP, os de CxP que non tiñan en mente chegar a un acordo con Ordoñez, e os do PP que ven como o seu lider local renuncia á alcaldía en favor doutra formación menos votada e coa vista posta tan só na deputación no futuro.

¡Un novo patrono para Porriño!

¡Viva San Louzán!  “Lo que no una él, no lo unirá nadie jamás!” (Polo de pronto Mos, Gondomar, Silleda e con toda seguridade Porriño xa non se rompen)

Incertidumes no futuro do BNG.

Agora que se termina a etapa na alcaldía de Raúl Francés e moi posible que tamén se vaia a terminar, non máis alá das vindeiras eleccións, a súa lonxeva dirección na agrupación local do Porriño.

Parece que no resto dos partidos a cousa está clara, Nelson no PP é seguro, Iván ten unha boa probabilidade de repetir no PSOE..., máis os rumores de que tanto "Carlos Pres" coma Os Verdes volverán intentalo.

A maior incógnita está no BNG. O candidato, digamos, oficialista ven sendo Pedro Pereira; actual concelleiro de vías e obras. Este home gañou a confianza de moitos dos veciños, especialmente nas parroquias.

Lembremos o subidón de votos que levou o partido nacionalista en Atios e Budiño, circunstancia que non sen entendería sen a presencia de Pereira. Sen embargo non está descartada a loita. Un tapado e máis un clásico do BNG andan por ahí e con serias aspiracións. Ainda que son xente urbanita, lonxe do parroquiano, agora que volve o PP unido.

E_mocion_ados

Xa foi. O centro e a dereita porriñesa certifican a súa reunificación tras seis anos de pelexa. Este acontecemento viuse precipitado a ano e medio das próximas eleccións debido á debilidade do goberno. O alcalde nacionalista Raúl Francés terá que explicar porqué non deu o brazo a torcer ante os ex socios de goberno na anterior lexislatura, os socialistas, pois un goberno de oito concelleiros seguramente daría unha estabilidade suficiente para non ter que sair deste xeito da alcaldía.

O desgaste de Francés, cuxos principais baluartes de xestión son as humanizacións do centro e o saneamento nas parroquias, pero con grandes incertidumes verbo da situación financeira do concello e os efectos colaterais das citadas humanizacións en termos do tráfico rodado ou agravios comparativos con outros barrios en degradación; podese marchar coa cabeza alta pois non parece haber actuado nunca con falta de honestidade.

O próximo alcalde será Nelson Santos Argibay. Miraremos con que tino efectúa os necesarios pasos de equilibrista para manter armonizado un goberno de tribus que, a pesares de sumar maioría absoluta con nove concelleiros, veñen de presentar opcións totalmente antagónicas e basadas en enfrontamentos persoais. Sorte, pois de non tela sería malo para un concello que dende este blog amamos pero todavía non admiramos.

e-moción?

Segundo informan VigoVirtual e A Peneira da Louriña, parece que será o venres 15 (data límite marcada por Louzán) cando se presente por rexistro a moción de censura por parte do PP, CxP e IdeP no Concello do Porriño. De momento aínda queda algunha reunión pero parece que se non hai imprevistos teremos pleno extraordinario antes de final de mes.

Chegaron os lobos?

Cando a calva de Louzán vexas brillar pon a alcaldía a remollar.

Os que leemos os xornais a cotío xa estamos un pouco cansos do conto do lobo. Levamos seis anos e medio co becho a albiscar as ouvellas dende o alto da Risca, recórtase a súa silueta nun solpor no val da Louriña ouveando buscando aliados para baixar a vila na procura dun animaliño que non poida ofrecer apenas resistencia e caer nas súas fauces. O xefe da manada apenas ten xa pelo na súa cachola e xa está curtido en moitas batallas, xa atacou en Mos hai agora un ano cando baixou dos montes de Puxeiros e cun axente doble meteulle dente o concello mosense, poñendo a unha lobiña amiga  e os seus compañeiros ó mando.

Agora o conto e diferente, ademais de o xefe da manada hai tres lacaios cos que dar o asalto e baixar dos fríos montes e pousar as patas nas plaquetas do empedrado céntrico. Os tres estaban na mesma cuadrilla hai anos, pero a medida que se foron enfadando por diversos motivos íanse separando e facendo a guerra pola súa conta. Pero o vello sabe que se queren ter posibilidades de éxito na súa conquista e non rematar pechados nun camión camiño de Frigolouro teñen que traballar xuntos.

Os cidadáns pasean tranquilos polas rúas, e  o conto dos lobos da Risca que xa vai para sete anos non atemoriza a ninguén, “se veñen, estaremos preparados” afirman algúns. Outros din que dende hai tres anos o concello é unha presa un pouco máis facil, dende que non se chegou a ningún acordo, nin de goberno nin sequera de certos puntos básicos. Os arames de espiños que puideron protexer a vila destas alimañas comezáronse a colocar en 2003, pero unha dende que rematou esa lexislatura chegou un halo de falsa inexpugnabilidade e decidiuse mudar esa fortaleza que comezaba a agromar por un ‘aquí mandamos nos’ que agora ten as súas consecuencias.

Veremos si se poñen de acordo e o xefe lobezno provincial pode salvar o seu posto para os vindeiros comicios, para elo Porriño é unha praza importante, pero quedan moitas, os montes do baixo miño tamén verán a súa figura vagar por entre a néboa invernal agardando o momento preciso para atacar sen importarlle moito as concesións ou os tratos que teña que facer si é preciso co diaño.

Os outros tres compañeiros de manada teñen intereses contrapostos, pero incluso o máis acabado de eles, xa sen moitos folgos decidiu aparcar a súa enemistade co mais poderoso e prestarlle apoio incondicional para axudar nesta misión e así poder amarrar algo na súa despedida. O terceiro está a velas vir, sen dicir esta boca é miña e agardando que o xefe lle de un bo posto de retiro lonxe da vila xa que os montes da bisbarra sonche bastante fríos, e en Pontevedra estaría mellor, cunha cadeira de coiro e aire acondicionado no despacho.
 

Así eche o conto… mais ou menos ¿non?

Os "Frikis": A dereita porriñesa e a moción de censura

Se imos á wikipedia podemos atopar unha definición do termo "friki" que podería ser ben empregado ó referirse á dereita porriñesa á vista da súa actuación na actual lexislatura municipal.

Friki o friqui (do inglés freak, extrano, extravagante, estrafalario, fanático), é un termo coloquial, pexorativo nalgúns casos, usado para referirse ó individuo de apariencia ou comportamento inusual, que se amosa interesado ou obsesionado nun tema específico do que se considera fanático.

Deste modo, falamos ben cando dicimos que a dereita porriñesa leva 6 anos facendo o "friki" na Corporación Municipal. N0 2003, cando o PP perde o goberno local, que pasa a mans do BNG e do PSdeG, comeza unha época de frikismo entre PP e IdeP sobre a moción de censura que non chegou a consolidar. Pero a fragmentación da dereita en tres partidos, tras as municipais do 2007, acentuou este frikismo cos moitos anuncios de negociacións inconclusas que remataron coa devacle da dereita na moción de confianza de 2008, e neste novo intento de censurar ó goberno local.

Se xa un ten que rebuscar na historiografía política para atopar casos nos que un goberno sobreviva a unha moción de confianza (ou de kamikaze, como se a soe chamar), quedar de novo "esparramados" na mesma lexislatura non é só difícil, senon digno dunha novela do Marqués de Sade.

O que sí lle otorgamos valía é ó partido de Nelson Santos. Non só conseguiu poñer a Rafael Louzán e a Manuel Carrera ós seus pes, o primeiro tirandose á piscina fai semana e media anunciando a moción antes de fin de ano, e ó segundo, facendolle renegar da súa condición de segundo partido, senon que agora parece que os volverá a deixar humillados ó non apoiar este novo intento de moción.

Pero a peor parte a leva Gonzalo Ordóñez, quen trocou o seu posicionamento para ofrecer o seu apoio ó seu archienemigo Santos, dando a entender que o apoiaría para a alcaldía se o PP llo pedise.

Os rumores que nos chegan falan de que Santos se negaría a encabezar a moción ó esixir a Louzán , ademáis de a Alcaldía e as áreas principais do goberno, que este o confirmase xa como candidato en 2011, e a facer el exclusivamente a candidatura, na que non participarían nin Carrera nin Ordóñez, algo que superaría a paciencia de estes últimos.

Ordóñez e Carrera quedan así totalmente desautorizados para liderar a dereita, mentres todo o mundo se pregunta a qué xoga Nelson Santos con estas manobras de distracción, mentres o electorado da dereita bota fume polo espectáculo bochornoso que están a dar, para gran satisfacción de BNG e en menor medida, PSdeG, que manteñen as súas opcións de futuro, seguramente reforzadas por parte do electorado de PP, CxP e IdeP, indignado por estes cambalaches políticos.

E cal será o resultado. En 2011 parece claro que nin Carrera nin Ordóñez estarán na parrilla de saida, pero dende a nosa humilde opinión, si Santos, probablemente incluso encabezando o PP. Louzán terá que arrodillarse ante Santos porque sabe que necesita os seus votos para poder gobernar, ou cando menos, sacar un concelleiro máis que o BNG para se non existe pacto, en segunda volta, ter o goberno en minoría.

En todo caso está por ver que o electorado de CxP sepa entender estes movementos, pois existe moita inquedanza e certo cabreo entre os electores de Santos que non entenden estas xogadas.

O dito, friki o PP por anunciar unha moción sen tela pechada e por humillarse sendo segunda forza. Friki IdeP por apoiar ós que lles traizoaron en 2007 logo de dicir que non o farían. E friki CxP por xogar á "Yenka" catro anos gañandose máis inimigos que amigos sen coñecer a rentabilidade destas operacións no que teñen de reforzo para PSdeG e BNG que se achegan á maioría absoluta na corporación, rematando con anos de dominio da dereita que sempre se gabou de ter maior apoio social.

Visto o visto, non nos extrañaría o que pode pensar o ex-alcalde Barros en Mosende desta desfeita....."A ver carallo!, deixeivos un imperio e ajora andades a tiros. Menuda panda de frikis"

As mocións de censura dende outro punto de vista.

No fondo de todo sempre están as malditas deputacións, triste pero certo. Parece que nin tan sequera os residentes do Porriño teremos o dereito de esixir que se cociñe a puñetera moción nos fogóns do propio concello.

As deputacións funcionan dun xeito predemocrático. Así temos un montón de cargos que bailan en función do que aconteza nos diferentes concellos da provincia, namentres que, se un partido é moi forte nesa provincia, existirá un eterno cazique que decide quen e cando; e que non rinde conta de ningún electorado porque a súa posición depende da fortaleza do partido na provincia a través dos comicios locais.

A finalidade das deputacións era outra. Financiadas na meirande parte polo presuposto do estado e noutra parte pola recadación que fan os concellos coa popularmente chamada "contribución urbana" (impuesto sobre los bienes inmuebles, IBI), as deputacións crearonse para correxir certos desequilibrios entre os concellos máis potentes e os máis débiles.

Un cementerio de dinosaurios ó mesmo tempo que un campo de carroña para os xoves e prometedores boitres de cada momento, eso é o que son. Que non conseguiches o bastón de mando, non pasa nada, teño un posto aquí para que vaias dando guerra namentres no chega o teu momento; diríalle Louzán a Nidia. Que hai que facer unha moción de censura no Porriño, non pasa nada, dille a Gonzalo que lle temos un postiño co que lucirse diante da súa xente, a ver se desta vez traga..., etc.

E polo medio o que perde é o cidadán, xa que para facer o mesmo ou peor servicio estás a pagar dous salarios. Por suposto que na nosa provincia teremos ducias de casos relacionados co PP porque ese é o partido que controla a deputación, pero se nos fixasemos en canqueira deputación andaluza poderíamos ver os mesmos comportamentos no seno do PSOE. E un mal endémico e caro.

O caso é que este organismo tan arcaico non resolve os problemas dos concellos pequenos, nen os dos grandes. Senón que sirven para arranxarlle o tema a máis dalgún alcalde amigo ou entorpecerlle a labor ó que no o é. Namentres, as Nidias de turno esperan o momento de darlle o relevo os señores Gonzalitos. Con perdón.

Enésimo ruxe ruxe de moción no Porriño

A verdade é que xa perdemos a conta dos rumores de moción por parte do triunvirato dereitista (PP, CxP e IdP)... pero desta vez xa recopilamos unha serie de enlaces a novas que apuntan a un troco de goberno municipal no Porriño.

• La moción más cerca en Porriño (14/12/2009 Vigovirtual.com)
• Avanzadas as negociacións para unha posible moción de censura no Porriño (14/12/2009 A Peneira da Louriña)
• Rafael Louzán confirma a negociación do centrodereita para materializar unha moción de censura no Porriño (15/12/2009 A Peneira da Louriña)
• Louzán no descarta una moción de censura en O Porriño antes de que acabe el año (15/12/2009 La Voz de Galicia)
• O PP e os Independentes do Porriño estudan a presentación dunha moción de censura (15/12/2009 Telexornal Mediodía TVG)
• Louzán prevé a moción no Porriño antes de fin de ano (15/12/2009 A nosa terra)
  
• Carrera, dispuesto a aupar a Santos a la Alcaldía a cambio de un acta de diputado (16/12/2009 Faro de Vigo)
•  O BNG pide a Feijóo que ‘pare a ilexítima’ moción de censura no Porriño que ‘anunciou o PP’(16/12/2009 A Peneira da Louriña)
• Vía libre a la moción de censura de independientes y PP en O Porriño (16/12/2009 Atlantico Diario)
  

A tiros polo aparcamento de Pontellas

Novamente, o Concello e parte da oposición, se tiran os trastos á cabeza nunha inversión municipal. Referímonos á compra do terreo que permitirá construir un aparcamento para a Igrexa de Pontellas.

Se durante as últimas semanas, víamos a loita mediática entre goberno e PP, IdeP e CxP pola compra dun terreo en Pontellas para a construcción do demandado aparcamento da Igrexa de Pontellas, agora o PSOE deu unha volta de torca máis a situación ó pedir a goberno e o resto dos partidos, que fagan un esforzo de consenso sobre esta actuación, quizáis a nota de máis sentido comón dos diferentes comunicados entre goberno e CxP.

Se seguimos o que din os técnicos, a valoración do terreo se fixaba en 72.000 euros, mentres que o prezo de compra final, era de 60.000 euros, polo tanto, 12.000 euros menos. A compra, sen embargo, apoiada por PSOE e BNG, non obtivo os votos necesarios para sair adiante.

¿ As razóns? Electoralismo, prezo fora de mercado, falta de diálogo. O caso é que o tema non se aprobou, e unha demanda da parroquia de Pontellas ve así truncada a súa realización.

Fan ben os socialistas en pedir máis diálogo, guante que deberían recoller todos os partidos da corporación, que en vez de tirarse os trastos, deberían, polo ben común, non frustrar os esforzos da Comunidade de Montes de Pontellas, das poucas que fan ben o seu traballo.

Goberno e Oposición no Porriño a ano e medio das municipais

A falta de menos de un año y medio para las elecciones municipales, conviene hacer balance de lo que ha dado de si esta legislatura, del panorama electoral y de lo que resta por delante hasta los comicios.


Tras tres años y medio de legislatura, podíamos describir la actual legislatura como la de una falta de consenso absoluto en los grandes temas que afectan a nuestra localidad. Gobierno y oposición han estado a la gresca desde el inicio de un gobierno gestionado en minoría por el BNG que optó por gestionar el consistorio sin apoyos políticos y tan sólo con sus fuerzas. A la vista del resultado, parece que elo resultado ha sido políticamente positivo a la vista de la división de la derecha y de la marginación del PSOE, que tras su salida del gobierno, ha tratado hasta el momento de ejercer una oposición sin mucha fortuna y solitaria, aunque centrada en los problemas de los ciudadanos, lo que produce cierta desazón en el electorado de izquierdas que demandaba un gobierno de progreso como el llevado a cabo por BNG y PSOE en la anterior legisatura.


Los socialistas de Iván Vaqueiro iniciaron una travesía por el desierto tras la ruptura de las negociaciones entre BNG y PSOE tras apoyar los socialistas a Francés y no cristalizar las negociaciones entre ambos partidos para conformar nuevamente un gobierno bipartito en la localidad. Desde entonces, han llevado a cabo varias iniciativas para retomar las negociaciones que se enfrentaron a la indiferencia del BNG que, no necesitándolos, prefirió gobernar con sus 5 concejales en vez de con los 8 que sumarían con los socialistas. ¿Pasará eso factura en las próximas elecciones o superarán sus diferencias? El avance experimentado por BNG (que pasó de 3 a 5 concejales) y del PSOE (que consiguió un acta más, pasando de 2 a 3 concejales), parecería presagiar una nueva mayoría en los próximos comicios, algo que la caida del bipartito en la Xunta y los malos tiempos para el PSOE en Madrid y la caida del BNG en Galicia de 13 a 12 diputados podrían truncar. Y eso, sin contar sus desavenencias. Por lo de pronto, parece que el PSOE en Porriño, seguirá su camino en solitario.


Por otra parte, la derecha sigue enzarzada en una batalla si cuartel por liderar el nuevo PP. A las desavenencias entre PP, CxP e IdeP, se ha unido en las últimas semanas, la vuelta a escena del ex-alcalde Jose Manuel Barros, que parece volver con la intención de "reorientar" la labor del PP de Manuel Carrera, quien ha cargado contra el ex-alcalde para exigirle lealtad al nuevo proyecto. Batalla que ha dejado ya en el camino su primera víctima: el hasta hace pocos días secretario general del PP de Porriño, Jose Manuel Barros "Chiño", que ha decidido abandonar su labor política probablemente por desavenencias con Manuel Carrera. Así las cosas, tendremos que esperar acontecimientos que vayan aclarando el mapa en la derecha, mientras IdeP aguarda su oportunidad y Ciudadanos por Porriño, que ha impuesto la ley del silencio desde la frustrada moción de confianza de 2008, suponemos que para jugar sus cartas desde el anonimato.


Los casos de IdeP y CxP son bien distintos. Agotados en las últimas elecciones que hicieron retroceder a IdeP de 5 a 2 concejales, parece que los independientes de Gonzalo Ordóñez se inclinan mas a integrarse en el PP que a continuar su andanza política. En cambio CxP se muestra como un interrogante: ¿Seguirá Nelson Santos su andadura a la vista de las escasas simpatías que genera su partido a PP e IdeP? Ciudadanos ha basculado entre la ferrea oposición al BNG, y su extraña actitud en la moción de confianza, donde en escasos días propuesieron y retiraron un candidato a la Alcaldía que les deparó no pocas críticas entre su electorado y el de el resto de partidos de la derecha.


Descartada la moción de censura ante la incapacidad de PP, CxP e IdeP de llegar a un acuerdo, y la incontestable actutud, lógica por otra parte, del PSOE de ser respetuoso con los resultados electorales y no entrar en el juego suicida de la moción, parece que el mapa político se mantendrá hasta las próximas elecciones


La derecha desde luego, parece haber entrado en una guerra civil con difícil solución dadas las demandas de los tres partidos que la integran.


En cuanto al BNG, ha sabido gestionar inteligentemente los tiempos y la gestion, demostrando valentía política al autoimponerse una moción de confianza que superaron con exito y verse favorecidas por las obras del Plan de Inversuión Municipal del Gobierno Zapatero, que les ha dado el oxígeno presupuestario necesario para poder ejercer con cierta normalidad su gestión política en el Concello. Sabedores de la soledad de los socialistas y de la profunda división de la derecha, parecen situarse como el caballo ganador de las próximas elecciones municipales.


Pero en cuanto a la labor de la Corporación, debemos ser claramente críticos: los partidos, que representan a la sociedad civil. han sido claramente incapaces de llegar a acuerdos en calve municipal: las grandes infraestructuras, la renovación del PXOM, las obras de saneamiento, la deuda de las canteras, etc... son temas que siguen sin resolverse por la acción política de un gobierno que no ha querido sentarse a negociar y por una oposición a ratos execisva en menudencias, y a ratos pasiva cuando había que denunciar grandes errores.


Ya en clave política, las elecciones del 2011 presentan varios interrogantes: ¿ qué pasará entre BNG y PSOE? Volverán los socialistas a otorgar si se lo demanda y necesita el BNG, un alcalde nacionalista, tras la ruptura de su relación? Y por otro lado, ¿ Llegará el PP a unificar a la derecha o volveremos a presenciar una camapaña multipartidista que siga fragmentando la corporación y su acción política? ¿Seguirán IdeP y CxP presentándose?


Nos queda año yu medio por delante, hacia unas elecciones que se preveen como unas de las más disputadas de la historia de Porriño. ¿Darán los partidos un paso adelante por el bien común y dejarán de lado el interés exclusivamente electoralista?

Recalificaciones, dimes y diretes

Ahora sale el alcalde de Vigo diciendo que el emplazamiento del futuro centro de IKEA será en el término municipal de la ciudad olívica. La clave reside en que, por lo menos, cita que se han establecido contactos con representantes de la propia multinacional del mueble. Ya sabemos que aquí en Porriño se hizo efectiva una recalificación urbanística (sobre un ordenamiento que tanto nos costó tener) pensando y creyendo, sin establecer ningún contacto con la multinacional, que el emplazamiento sería en Cans. Aquí lo único que se hizo fue hablar con una promotora y, sin ningún proyecto en firme, darle "palante" a la corrección del PXOU. A ver qué es lo que pasa de aquí en un futuro. A ver quién sale finalmente ganando en todo este proceso. Aún así, yo invito a nuestros políticos a que no acudan a un pleno a tomar decisiones serias basdas en creencias religiosas o vete tú a saber en qué oscuros intereses. Y al votante en general le pido un poco más de exigencia y que no se deje engañar por el típico argumento de los puestos de trabajo.

"Si, yo hablé con el intermediario y se estima tantos puestos de trabajo entre directos e indirectos".



IKEA se instalará en Vigo

O Porriño había modificado su Plan Xeral para acogerlo

O centrodereita do Porriño baralla a posibilidade de compartir a alcaldía

: : Nelson Santos: “Continúa a haber diferencias sobre os alcaldables” : :

Os tres partidos que integran no Porriño o centro dereita está a poñer toda a munición sobre a mesa. O maior escollo continúa a ser a alcaldía, aínda que Gonzalo Ordoñez, líder de Independientes de Porriño, asegura que as posicións acabarán encontrándose. “Houbo incluso unha proposta de compartir a alcaldía”, asegura, apuntando que “non hai grandes diferencias” e que, as que aínda quedan, agardan resolvelas na reunión que celebrarán esta mesma tarde. “Cada partido quedou de levar hoxe novas propostas, e en principio esperamos chegar a un acordo”.

Nelson Santos, non quixo adiantar o acontecido na reunión que mantiña onte con Rafael Louzán, pero si anunciou a A PENEIRA DA LOURIÑA que “de momento aínda non hai acordo”, confirmando que continúan a haber diferencias sobre os alcaldables, “aínda está sen definir quen o será”. Acudirá, sen embargo, a reunión desta tarde para negociar as súas propostas.

Pola súa banda Manuel Carrera, líder do Partido Popular, non quere facer hoxe declaracións ao respecto.

ARTIGO EXTRAÍDO DE A PENEIRA DA LOURIÑA