Mostrando entradas con la etiqueta CxP. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta CxP. Mostrar todas las entradas

Decidín facer unha pequena análise xogando cos resultados electorais das municipais anteriores no Porriño, establecendo tres hipótesis sobre o comportamento dos apoios que obtivera Nelson Santos e aplicando a Regra D´Hont a estes.


A tese da unificación entre PP, CxP e IdeP.

A primeira conxetura consiste en supoñer que o resultado electoral para o PP será a suma dos resultados electorais que tiveron as denominadas tres forzas conservadoras ou de centro-dereita por separado. Este é o sentir xeral. É certo que ó dividir o voto de dereitas, o reparto de escanos foi menor do que sería para un PP unido, pero tamén é certo que con máis alternativas para os votantes conservadores que nunca no Porriño, a porcentaxe de votos para os partidos de esquerdas nunca estivo tan preto da dereita coma nas municipais de 2007.

De feito, se aplicamos a Regra D´Hont neste escenario o reparto de concelleiros quedaría da seguinte forma: PP (10), BNG (5) e PSOE (2). Convén apuntar que o último concelleiro en asinar o levaría o PP por moi pouco en detrimento do PSOE. Son datos moi alonxados daquelas maiorías aplastantes de Xosé Manuel Barros, con 12 concelleiros en varias lexislaturas.


Posible descontento nos votantes de Nelson Santos.

A segunda hipótese basease nunha desmovilización do electorado de CxP. O PP unido somentes lle computei a metade dos votos que obtivo tal formación fai catro anos. Namentres, a terceira hipótese ven de supoñer que a metade deses apoios que lle quito a CxP vaian a parar en partes iguais entre BNG e PSOE.

Estas hipóteses son moi reduccionistas pero teñen dúas argumentacións. A primeira delas é un posible desgaste de Nelson Santos fronte o movemento que suscitou fai catro anos, tras determinadas desavenencias internas (caso Mari Palacín) e máis os últimos acontecementos comentados neste blog a raiz da información de El País. A segunda argumentación basease nunha interpretación do perfil ideolóxico de moitos dos votantes de CxP, menos sesgado á dereita e máis sensible a cambios de papeleta.

O PSOE recuperaría aquel concelleiro fronte o PP na segunda conxetura e xa coa terceira, a maiores, o BNG gañaría un sexto facendo caer o PP ós oito concelleiros.

Así pois se temos en conta a concurrencia dun PP unido, un posible desencanto de moitos dos que apoiaron nas pasadas municipais a CxP e unha participación similar á de fai catro anos; entendo que o resultado electoral debería andar nunha maioría absoluta moi xustiña para o PP. A partir de ahí calqueira esperanza para a esquerda vería dada por un vuelco electoral propiciado polos últimos escándalos.

Os acontecementos dos últimos días na política do Porriño, que están a causar un importante debate no seo da sociedade, abren outro importante debate na dereita local a raiz da perda da maioría no goberno local de Nelson Santos; tras a dimisión da súa concelleira e número 3 Maria del Carmen López Palacín.

A batalla polas listas está a deixar polo camiño víctimas do que, nun principio, se agardaba que fose un paseo triunfal de Nelson Santos, para convertirse nun "calvario" político tanto para el como para os asinantes da moción de Censura, Marcelino Coto e Manuel Carrera. Segundo a lista "oficiosa" que días atrás se filtraba no Atlántico Diario, quedarían relegados ó 8º e 6º posto respectivamente, mentres José Manuel Jacobo (CxP) e Alejandro Martínez (PP) adiantaban a Carrera e Coto, facéndose cos postos 2º e 3º da candidatura de Santos.

Así as cousas, parece que esta información non sentou nada ben nas filas do ex-candidato do PP Manuel Carrera, que vacilaría en seguir ou non nas listas, así como o propio Marcelino Coto. Aínda que neste caso parece segura a continuídade de Marcelino Coto, a pesares de que se pregonou por activa e por pasiva que no acordo da moción estes dous figurarían como segundo e terceiro da lista do Partido Popular unificada por Nelson Santos.

Non é, por tanto, de extrañar o comentario xeral no Porriño de que os beneficiados desta crise sexan os partidos de esquerda, PSOE e BNG, a quenes esta situación aberta no seo do PP fortalece electoralmente ó producirse fugas electorais dende a dereita cara a esquerda. O BNG acaba de presentar os primeiros integrantes da súa lista nun acto con alta asistencia veciñal que os posiciona na parrilla de saída con forzas para acadar un bo resultado.

Poderíamos dicir que estas eleccións, máis que unha loita entre PP, PSOE e BNG, se convertisen xa máis nun plebiscito sobre Nelson Santos si, Nelson Santos non. Así parece ó escoitar a moitos veciños do Porriño, tradicionalmente votantes do PP, que ven con preocupación a candidatura de Santos e a tración ó seu electorado e os seus xa ex-líderes Carrera e Gonzalo Ordóñez.

Quitando a prensa Rosa que estes días parece practicar o Faro de Vigo, tratando de relacionar a dimisión da concelleira Palacín co feito de que o seu xenro sexa precisamente Iván Vaqueiro do PSOE; parece que será este partido un dos máis beneficiados ó posicionarse nun plano de centro esquerda qúe podería arrastrar a moito electorado de Ciudadanos por Porriño, Idependientes de Porriño e mesmo votantes do PP non contentos con Santos.