Somentes un pouco de orde, nada máis.

Arranxar os problemas que ten o transporte público no entorno das cidades galegas e, concretamente, no área de Vigo está a resultar unha cuestión un tanto mística. Xa tratamos este tema a comezos do ano cando saiu nos medios a posible subvención ó transporte de ría como previo paso para ampliar tal mecanismo ó autobús de liña. Recordamos coma o alcalde de Vigo, Abel Caballero, mostraba o seu rexeitamento (con desplante incluido) a cofinanciación do billete por parte do seu concello, ó considerar que esa institución xa colaboraba dabondo noutros programas de axuda ó transporte colectivo.

O caso é que cambiou o goberno da Xunta, o tempo vai pasando e semella que todo está moi parado. Únicamente podemos sinalar como novidade a intención (xa reflexada nos programas electorais dos comicios autonómicos) de crear unha cousa chamada "ente xestor" para implantar os servios de cercanías ferroviarios. Servizos que xa son habituais en Asturias, rexión cunha renda per cápita e unha xeografía similar á galega.

Din que "as cousas de palacio, van despacio"; pero cando de facer unha nova estrada se trata a velocidade de reacción resulta sensiblemente maior. O transporte por estrada de mercadorías e a mobilidade de persoas en vehículo privado son elementos básicos nunha terra tan espallada coma Galicia. Pero nunca arranxaremos os evidentes problemas das cidades e os seus contornos industriais, se non terminamos de apostar por un modelo adecuado de trasporte público.

Os diferentes plantexamentos que se foron facendo neste senso son erróneos, quizais por iso sempre caeron en saco roto. Por exemplo, non se pode confeccionar un sistema de transporte metropolitano sen incluir un servizo de cercanías por tren naqueles puntos onde resulte máis competitivo este medio de transporte, coma tampouco se pode deseñar unha suvbención para rebaixar o custo unitario dos billetes sen facer un ordeamento do sector e unha análise máis rigurosa na demanda dos servizos.

Outro grave erro dos plantexamentos que se fixeron consistiu en que o sistema se poña en marcha naqueles concellos que se sumen ó citado plan. ¿Que pasa se un servizo poder ser viable para unha determinada zona pero existen fenómenos burocráticos ou políticos que frenan a súa posta en marcha?

Non creo que sexa necesaria tanta directriz, tanto plantexamento estéril ou tanta formalización de entes burocráticos para poñer a circular X trenes e Y autobuses nas Z concesións públicas que hai; todo cuns horarios e cuns prezos, suvbencionados ou non, pero que resulten atractivos para captar unha maior cantidade de clientes habituais. A non ser que todo sexa unha cortina de fume para falar de algo...

A ver se é certo, señor Blanco.

Non é preciso que sexa hoxe, nen mañá, pero de non ter que esperar ás próximas eleccións quedaríamos satisfeitos. E de paso poderíase incluir, señor Blanco, a liña Vigo-Ourense, esa que é a única electrificada de toda Galicia e que tamén é a única que non ten un tren de proximidade a conservar.

Nunca existiu tal servizo por estes lares (ou si, pero xa non nos acordamos), a pesares de ser unha das zonas máis densas de Galicia, cinturón da chamada area metropolitana de Vigo e de destacable puxanza industrial.

Polo tanto solicito o señor ministro que inclúa a Vigo-Ourense nesa operación tan rariña, na que se intenta transferir a competencia dunha rede ferroviaria dende o estado a unha comunidade autónoma debido a que RENFE (empresa de propiedade estatal) non lle peta ofertar cercanías na nosa querida terra. Cousas da política, ou dos políticos.

Tarde si, mal e arrastro esperemos que non.

O recén estreado goberno da Xunta parece que lle vai a dar un impulso definitivo á creación do tan manido ente administrativo do área metropolitana de Vigo, administración que precisa dunha lei de carácter autonómico para poder ter sustento normativo.

Sen embargo Vigo é, de facto, un área metropolitana en potencia, pero somentes en potencia. A cidade olívica, de trescentos mil habitantes, encabeza unha conurbación que vai ó norte coa capital provincial e coa península do Morrazo. Ademáis nó sur aséntase o cinturón industrial e o nó de comunicacións terrestre máis sinificativo da provincia. Isto último sabémolo moi ben na Louriña.

Dicía somentes un área metropolitana en potencia, e que nin tan sequera somos capaces de poñernos dacordo entre catro municipios para por en funcionamento unha depuradora que leva dous anos construida e que xa foi pagada pola UE. Ou porque o concello de Vigo segue a mostrar as súas reticencias (logo do desplante do seu rexedor) para cofinanciar con Cangas e Moaña a rebaixa dos billetes do transporte de ría.

E que o dun área metropolitana vai precisamente diso, de promover e xestionar infraestructuras e servizos en común, pero habida conta da torpeza que se promulga neste senso por estes lares, non sei se un ente administrativo máis a engadir ás anacrónicas deputacións vai a ser un arranxo ou un novo atranco para que os políticos sigan pelexando e os cidadáns pagando as liortas.