Portugal renuncia al AVE desde Galicia y Madrid

El gobierno de Portugal hace definitiva la muerte de los proyectos del AVE. Si bien el tren entre Vigo y Oporto venía siendo cuestionado desde hace ya tiempo, no parecía peligrar la conexión para el eje Madrid-Lisboa.

Las maltrechas finanzas públicas lusas terminan siendo el principal escollo. Y eso que para la línea Vigo-Oporto la UE había reservado, a través de un fondo para proyectos transfronterizos, un montante que cubría la cuarta parte de la inversión global. 

Tanto el alcalde de Vigo, Abel Caballero, como el presidente de Galicia, Núñez Feijoo; han declarado su deseo que el tren con Portugal reciba las inversiones necesarias para su puesta a punto y modernización. En este sentido cabe resaltar que Núñez Feijoo acepte la idea de que ya no se acometa el tren de alta velocidad. Desde la Xunta ya no se habla, por tanto, del AVE Vigo-Porto sinó del tren Vigo-Porto.

GALICIA: AVE non sei pero LAV seguro que si

O estrano caso da peaxe na autovía do norte de Portugal

Coma dunha película de misterio, así se podería describir o tema. Finalmente se van aclarando cousas e parece que o estabelecemento dunha peaxe parece ineludible, a pesares das protestas dos alcaldes das localidades do norte luso.

O problema non reside na cuestión da peaxe propiamente dita, pois ainda que esta sexa discutible debido a que as alternativas tanto por estrada coma por ferrocarril son deficientes, parece unha medida totalemente normal dentro do contexto no que nos movemos.

O que non ten ningún tipo de explicación é o atranco que lle vai a supor os residentes galegos desprazarse ata Portugal, atrancos a maiores de pagar unha peaxe, pois o sistema que queren imprantar ten unha lóxica aplastante para aqueles usuarios habituais pero carece de todo sentido para usuarios esporádicos.

Cheira a un tufillo chovinista que non me gusta nada e que me recorda cando o tema das matrículas para aqueles traballadores no territorio luso procedentes de Galicia. Aquilo non parecía acorde coa libre circulación de taballadores, do mesmo xeito que o sistema de telepeaxes que intentan colarnos non parece acorde coa libre decisión de calqueira usuario da Unión Monetaria Europea para decidires o sistema de pago que máis lle conveña por usar determinado servizo.

Pistoletazo de saída da alianza ibérica para organizar o Mundial de Fútbol 2018

Estes días fíxose efectiva a posta en escena dun rumor que xa ven circulando dende fai tempo nos rotativos deportivos. Os presidentes das federacións futbolísticas de España e Portugal, máis os delegados do goberno en materia deportiva posando con Joseph Blatter, o director da FIFA. Agora somentes faltan as formalidades e o papeleo, pero a cuestión parece tomar seriedade: a candidatura en firme para organizar o Mundial de Fútbol 2018.

A organización conxunta de eventos deportivos no mundo do futbol non é nova, xa o vimos en pasadas edicións da Eurocopa e tamén no último Mundial. A priori, este tipo de candidaturas teñen máis forza ó xuntar recursos e buscar sinerxias entre nacións vecinas, por certo, nada máis vecino que Portugal e España. Pero tamén supoñén un reto maior.

A tradición máis reseñable en eventos deportivos na península Ibérica remóntase ó ano 1982, cando se organizou en España o primeiro Mundial en contar con 24 equipos, logo verían as exitosas Olimpiadas de Barcelona en 1992 e, xa en Portugal, a Eurocopa de 2004. Vigo podería contar de novo con sede mundialista, tal e como sucedeu naquel ano 1982, aínda que non está claro pola súa cercanía con Braga e Porto.

O PSD Portugués evita as sinerxias coa nosa terra.

As autoridades lusas andan divididas pola decisión de invertir ou non facelo na alta velocidade ferroviaria. Este debate faise presente na actual campaña electoral, onde se espera que o noso pobo irmá elixa ó seu próximo goberno entre os centristas do PSD (detractores do AVE) e os socialistas (partidarios do AVE e actuais gobernantes). Nesta luita interna polos votiños, o corredor peor parado semella ser o Vigo-Porto fronte o Lisboa-Madrid.

Hai moita espectación en Galicia posto que é unha obra, a do eixo atlántico, que se considera prioritaria; a pesares dos contínuos retrasos administrativos e técnicos. O tema é que o citado eixo atlántico vai quedar "tolleito" de non facerse a saída sur cara a capital do Doiro.

A candidata do PSD xa tivo tempo de advertir que non se vai a deixar amedrentar polos intereses galegos e que este debate somentes terá un alcanze nacional. Error de bulto, señora candidata. España é un país soberano e Portugal outro, pero se algo nos enseñou a recente historia do noso vello continente é que algunhas cousas nos van ir mellor se as pensamos en grupo. Para iso se creou a Unión Europea e para iso se crearon as Eurorexións dentro da mesma, como mecanismo de cooperación interrexional.

Efectivamente, Galicia e Portugal Norte conforman unha das Eurorexións recoñecidas pola UE. Isto débese ós fortes lazos históricos, culturais e económicos entre ámbolos marxes do río Miño. Por elo, determinadas decisións estratéxicas deberían de adoptarse conxuntamente neste foro e non "a cachos separados".

O que non queren os do PSD
Imaxínense agora A Coruña e Porto a unha hora de distancia, logo fagan o mesmo entre a cidade heculina e Lisboa por tres horas. As actuais conexións por tren entre Galicia e Portugal non merecen ni tan sequera o nome de conexións. ¿Saben cantos costes se poderían aforrar as nosas empresas e canta calidade de vida laboral gañarían os traballadores da estrada se apostamos polos tráficos de mercadorías dunha vez por todas?

O ferrocarril alcanza todo o seu potencial para distancias e densidades de poboación coma a que caracteriza o treito dende A Coruña ata Porto. E sen embargo alguén segue a mirar todo isto coma un gasto elevado en troques dunha inversión de futuro.

Unha pregunta, ¿No caso de non acometer a obra de alta velocidade, alguén me pode dicir se a señora candidata ten algún plan para mellorar as actuais condicións do ferrocarril entre as dúas rexións? Eu, xa tería claro a quen non votar neses comicios. A ver que sucede.