DENDE O SEIXO, POR LOURIÑA ON

Tempos de austeridade, nos din. O certo é que coa teima parece que teñamos que deixar de vivir en paz. Cando un bota unha ollada de paxaro entón se da conta de que non, iso da austeridade ao final vai para quen a entenda coma a queira entender.

O centro cultural é un recurso público, as persoas teñen todo o dereito do mundo de usar os recursos públicos, máis se o fin non é outro que promover o traballo a través da cultura e o talento. O poeta local Brais Ocampo recibiu a negativa dende o concello do Porriño para presentar o seu novo libro Tu piedra mojada no centro cultural municipal.

Menuda xestión cultural. Resulta incomprensible que sexa un poeta o que teña que andar detrás dos políticos para que lle confirmen ou non un dereito que ten coma cidadán e poeta que é; o de presentar o seu libro na súa vila. Cando tiña que ser precisamente o revés, o poeta a escribir e os veciños que agora lles toca dirixir o concello, ser conocedores do valor cultural que temos no Porriño e promocionalo.

O Porriño en busca de bandeira e máis novo escudo

Segundo informa o Faro de Vigo, no Porriño se van a por en marcha as xestións oportunas para dotar á corporación dun escudo e dunha bandeira de xeito definitivo e oficial. Isto é así porque os emblemas utilizados polas anteriores corporacións nunca chegaron a ser aprobados polos organismos correspondentes da Xunta de Galicia e, polo tanto, a súa utilización somentes se pode calificar coma oficiosa.

Se mirades na nosa páxina de facebook poderedes visualizar unha galería de escudos compartida por xentileza de Quico Paz Antón dende o seu perfil. Nela se poden observar algúns dos escudos utilizados polo concello do Porriño dende o século XIX. Claro que para iso tedes que suscribirvos a nosa páxina, sempre e cando teñades perfil personal en facebook..., que xa vai sendo hora!

DENDE O SEIXO, POR LOURIÑA ON

Existe la impresión de que el gobierno del Partido Popular comandado por el flamante Mariano Rajoy y apoyado en una extendida legitimidad obtenida por el PP en diferentes elecciones, está comenzando a dar los frutos propios del poder y el control más absoluto. En este sentido, lo sucedido en la manifestación estudiantil en Valencia, con unas cargas policiales que muchos consideran exageradas o, al menos, innecesarias; constituye una ejemplo pero solo la punta del iceberg.

Las declaraciones de Antonio Moreno, jefe de la policía de Valencia, refiriéndose a los manifestantes como "el enemigo", no solo evidencian un tono, una forma de ver estos procesos tan de derecho en democracia; sino que revelan esa relajación propia de las mayorías absolutas en donde todo parece dar igual. Cuidado con esto porque no solo en este ámbito se están visualizando comportamientos poco moderados y, de paso porque no comentarlo, poco relacionados con el habitual tono y la trayectoria del tan diplomático Mariano Rajoy. El mismo político al que Aznar con pocas ganas saludaba en el congreso del PP en 2008 y que muchos ansiaban merendarse vivo.

Nada más lejos de la realidad. La obtención de mayoría absoluta supone, desde mi punto de vista, un ejercicio de responsabilidad política más elevado que niguno otro. Ahí la confianza depositada por el pueblo para que no sea esta usada como un plebiscito para hacer y deshacer a las anchas. No nos gustaría ver a España metida en un contexto de conflictividad social por las intransigencias de un gobierno que, tan pronto agiliza la reforma laboral antisocial, como echa de menos el poder vender alguna joya de la corona como en los noventa para así aliviar las arcas públicas y capear la crisis en mejores disposiciones de cara a un medio plazo.


Altercados en Valencia: estudiantes y policía enfrentados

La ciudad de Valencia fue protagonista ayer lunes de graves altercados entre un nutrido grupo de jóvenes manifestantes y la policía de la Comunitat de Valencia. Según se desvela en reportajes gráficos realizados con teléfonos móviles de particulares y otros de periodistas profesionales; la dureza empleada por los cuerpos de la policía fue notable y excesiva.

Se pide la dimisión de la delegada del gobierno en Valencia, Paula Sánchez de León, así como la de Antonio Moreno, jefe de la policía de Valencia y autor de unas polémicas declaraciones en presencia de la primera. La protesta estudiantil se engloba dentro de unas jornadas en contra de los recortes del gobierno central en materia educativa. El PSOE, a través de su número dos Valenciano, ha pedido la comparecencia del ministerio del interior en el Congreso de los Diputados.

Onte durante todo o día se estívo a difundir polas redes sociais unha serie de mensaxes, públicos e privados, animando á xente do Porriño acudires en apoio do xuiz Baltasar Garzón. A convocatoria dunha concentración na vila parece estar ligada á plataforma Solidarios con Garzón, que ven de organizar nos últimos meses actividades de apoio a favor do polémico xuiz. Polo tanto, para quen desexe participar nesta convocatoria a prol de Baltasar Garzón, saiba que o acto será na praza do concello do Porriño ás 20:30 horas.

Ha muerto Manuel Fraga, padre de la Constitución Española de 1978 y presidente de Galicia entre 1989 y 2005. Figura política destacada tanto en la dictadura del general Franco como en la democracia posterior.

Vilalbés retornado, hijo de emigrantes a Cuba, Manuel Fraga Iribarne ha sido un hombre pragmático que supo evolucionar y adaptarse a los tiempos. Tanto que incluso terminó trenzando lazos con el comunista Fidel Castro. No le quedaba otra dirán unos, entre caciques anda la cosa dirán otros... Líder en un primer momento del reformismo en el aparato del régimen franquista, se convirtió luego en un auténtico aglutinador de la derecha democrática en España y del galleguismo conservador.


El mítico baño tras el Incidente de Palomares de 1966. Manuel Fraga pretendía con este gesto ahuyentar los fantasmas de una posible contaminación nuclear.


Durante su trayectoria franquista fue ministro de informaciones y turismo, embajador en Londres y ministro de la gobernación. Padre de la Constitución Española de 1978 y fundador del Partido Popular, en la etapa democrática ha sido presidente de Galicia durante 16 años, además de diputado y senador en Cortes Generales.

Admirado y odiado, la huella de Manuel Fraga no admite indiferencias. De hecho su trayectoria política es un cúmulo de contrastes.

El oscuro pasado derivado de las responsabilidades dentro del movimiento y gobierno franquistas, entre las cuales la más notable corresponde a los "sucesos de Vitoria" en 1979 cuando una huelga derivó en una brutal reacción policial con el resultado de cinco muertos, constituye para muchos una losa que no admite dudas por mucho que Manuel Fraga haya contribuido sin tapujos a la apertura del propio régimen, la llegada de la democracia y el desarrollo de la Galicia autonómica.

Nelson Santos utiliza Porriño contra Vigo en beneficio do PP

DENDE O SEIXO POR LOURIÑA_ON

Nunca fun partidario desta mancomunidade de cartulina, parida dende Vigo como antesala dunha futura lei do area metropolitana que lle poida dar esa ansiada, pretenciosa e maternal teima de sentirse capital de algo.

Certo é, coma insiste Abel Caballero, en que as aportacións monetarias de Vigo son superiores ó que a mancomunidade lle devolve; en contraste do que sucede cos concellos integrantes. Normal, por outra banda, posto que a cidade nai deberá mostrar unha certa solidariedade cos seus fillos na provisión de servizos básicos, cando do mesmo xeito resulta receptora de inversións estratéxicas doutras institucións.

¿Que interese amosou Vigo, por exemplo, para facilitar o acceso diario á cidade dos residentes da súa zona de influencia? Interese máis aló de perforar o seu centro urbano en aras dun suculento negocio alimentado por un desequilibrio cada vez máis evidente entre os servizos ofrecidos nos concellos de procedencia e a cidade central.

Existe unha clara inutilidade por parte da devandita institución para resolver problemas concretos coma o suministro de material, o abastecemento de auga, o tratamento do lixo ou o transporte público. Nin gañas que teñen. Pero é ben certo que as motivacións que se esconden detrás dos movementos de Nelson Santos e demáis alcaldes do PP se debe a un interés. Ddesestabilizar a Abel Caballero de cara as vindeiras eleccións locais.


Nelson Santos propone que Porriño abandone la mancomunidad de Vigo